بررسي مدل يابي الگوهاي ارتباطي و صميميت زناشويي براساس سبك‌هاي دلبستگي و روابط موضوعي با ميانجي‌گيري سبك‌هاي مقابله‌اي

ﻫﺪف: اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﺎ ﻫﺪف ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﺪلﯾﺎﺑﯽ اﻟﮕﻮﻫﺎي ارﺗﺒﺎﻃﯽ و ﺻﻤﯿﻤﯿﺖ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ ﺑﺮ اﺳﺎس ﺳﺒﮏﻫﺎي دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ و رواﺑﻂ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﺑﺎ ﻣﯿﺎﻧﺠﯽﮔﯿﺮي ﺳﺒﮏﻫﺎي ﻣﻘﺎﺑﻠﻪاي اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. روش ﭘﮋوﻫﺶ: روش ﺗﺤﻘﯿﻖ اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ از ﻧﻮع ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ- ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ اﺳﺖ؛ ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎري اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﺷﺎﻣﻞ داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن در ﺣﺎل ﺗﺤﺼﯿﻞ و ﻣﺘﺄﻫﻞ داﻧﺸﮕﺎهﻫﺎي آزاد اﺳﻼﻣﯽ اﺳﺘﺎن ﺗﻬﺮان ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺣﺪاﻗﻞ 2 ﺳﺎل از ازدواج آنﻫﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد. و ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻓﺮﻣﻮل ﮐﻮﮐﺮان ﺑﺮاﺑﺮ 385 ﻧﻔﺮ ﺑﻪ روش ﻧﻤﻮﻧﻪﮔﯿﺮي در دﺳﺘﺮس اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪﻫﺎي ﺻﻤﯿﻤﺖ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ ﺗﺎﻣﭙﺴﻮن و واﮐﺮ (1983)، ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ اﻟﮕﻮﻫﺎي ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﮐﺮﯾﺴﺘﻨﺴﻦ و ﺳﺎﻻوي (1984)، ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺳﺒﮏ دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ ﮐﻮﻟﯿﻨﺰ و رﯾﺪ (1990)، ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ رواﺑﻂ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﺑﻞ (1995) و ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺳﺒﮏ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪاي ﻻزاروس (1988) ﭘﺎﺳﺦ دادﻧﺪ و از آزﻣﻮن ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ، ﺗﺤﻠﯿﻞ رﮔﺮﺳﯿﻮن و ﻣﺪلﺳﺎزي ﺑﻪ روش ﻣﻌﺎدﻻت ﺳﺎﺧﺘﺎري اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ. ﺟﻬﺖ اﻧﺠﺎم آزﻣﻮنﻫﺎي آﻣﺎري از ﻧﺮم اﻓﺰار EMOS و ﻧﺴﺨﻪ 26 ﻧﺮماﻓﺰار SPSS اﺳﺘﻔﺎده ﮔﺮدﯾﺪ. ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎ: ﻃﺒﻖ اﻟﮕﻮرﯾﺘﻢ ﺑﺎرون-ﮐﻨﯽ، از آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻣﺴﯿﺮ ﺳﺒﮏﻫﺎي ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﻪ ﺻﻤﯿﻤﯿﺖ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ ﻣﻌﻨﯽدار اﺳﺖ، ﻣﯽﺗﻮان ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺳﺒﮏﻫﺎي ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﻧﻘﺶ ﻣﯿﺎﻧﺠﯽﮔﺮي ﺟﺰﺋﯽ دارﻧﺪ. ﮐﻞ ﻣﺪل 2/2 درﺻﺪ ﺻﻤﯿﻤﯿﺖ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ را ﺗﺒﯿﯿﻦ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﻣﺴﺄﻟﻪﻣﺪار 2/4 درﺻﺪ و ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﻫﯿﺠﺎنﻣﺪار 4/5 درﺻﺪ ﺻﻤﯿﻤﯿﺖ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ را ﺗﺒﯿﯿﻦ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. رواﺑﻂ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ 1/7 درﺻﺪ وارﯾﺎﻧﺲ ﺻﻤﯿﻤﯿﺖ زﻧﺎﺷﻮﺋﯽ، ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﻣﺪار 3/5 درﺻﺪ و ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﻫﯿﺠﺎن ﻣﺪار 1/3 درﺻﺪ وارﯾﺎﻧﺲ ﺻﻤﯿﻤﯿﺖ زﻧﺎﺷﻮﺋﯽ را ﺗﺒﯿﯿﻦ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. ﻧﺘﯿﺠﻪﮔﯿﺮي: ﻣﯽ ﺗﻮان ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﯿﺮي ﮐﺮد ﮐﻪ ﺳﺒﮏ ﻫﺎي دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ و رواﺑﻂ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ از ﻃﺮﯾﻖ ﺳﺒﮏ ﻫﺎي ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ اي ، ﺻﻤﯿﻤﯿﺖ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ و اﻟﮕﻮﻫﺎي ارﺗﺒﺎﻃﯽ را ﭘﯿﺶ بيني ﮐﻨﺪ.