اثر سيليسيم و نانو سيليسيم بر ماندگاري و برخي ويژگي‌هاي تغذيه‌اي ميكروگرين چغندر برگي در دوره پس از برداشت

ميكروگرين‌ها گياهان جواني هستند كه به واسطه داشتن ارزش غذايي بسيار بالا، محبوبيت خاصي در بين مصرف كنندگان پيدا كرده‌اند. در پژوهش حاضر ماندگاري و خواص تغذيه‌اي ميكروگرين چغندر برگي در دوره پس از برداشت با كاربرد سيليسيم و نانو سيليسيم بررسي شده است. تيمار‌هاي سيليسيم و نانو سيليسيم در دو سطح شاهد و غلظت 100 ميلي‌گرم در ليتر به صورت محلول‌پاشي برگي انجام شد و پس از آن ميكروگرين‌ها برداشت و به مدت 12 روز در دماي 4 درجه سانتي‌گراد نگهداري شدند. نتايج نشان داد كه با افزايش زمان نگهداري فعاليت آنزيم پلي فنل اكسيداز افزايش يافته و در نتيجه آن قهوه‌اي شدن بافت نيز روند افزايشي داشت. همچنين با افزايش زمان نگهداري درصد كاهش وزن، پراكسيد هيدروژن، مالون دي‌الدهيد و كاروتنوئيد افزايش يافته و كلروفيل a، b و كل، فنل كل، فلاونوئيد، ظرفيت آنتي‌اكسيداني و ويتامين ث روند كاهشي داشتند. استفاده از تيمار سيليسيم و نانو سيليسيم سبب كاهش فعاليت آنزيم پلي فنل اكسيداز و قهوه‌اي شدن بافت ميكروگرين در مقايسه با شاهد شد. كاربرد سيليسيم سبب افزايش كلروفيل كل (33/75 درصد)، فنل كل (2/49 درصد) و ظرفيت آنتي‌اكسيداني كل (39/7 درصد) ميكروگرين در دوره پس از برداشت شد. همچنين استفاده از نانو سيليسيم مقدار فنل كل (5/73 درصد)، ظرفيت آنتي‌اكسيداني (55 درصد) و ويتامين ث (38/77 درصد) را نسبت به شاهد افزايش داد. به‌طور كلي نتايج اين پژوهش نشان داد كه كاربرد پيش از برداشت سيليسيم و نانو سيليسيم سبب بهبود ويژگي‌هاي تغذيه‌اي ميكروگرين چغندر برگي در دوره پس از برداشت مي‌شود.