نگاهي دوباره به تاثير ويروس هاري بر سيستم عصبي با تاكيد بر نقش گليكوپروتئين ويروسي

بيماري هاري توسط ويروس نوروتروپيك هاري از جنس ليساويروس و از خانواده رابدو ويريده ايجاد مي‌شود. عليرغم وجود علائم بارز و مشخص رفتاري همچون اضطراب، رفتارهاي خشونت‌آميز، توهم، افسردگي و ترس از آب، هاري با ضايعات بافتي فاحشي در مغز همراه نيست. ساختار ويروس هاري از پنج پروتئين با نام هاي N، L، P، M و G تشكيل شده است. گليكوپروتئين G بخشي از خارهاي سطح خارجي ويروس را ايجاد مي كند كه با اتصال و هم‌جوشي به غشاي سلول موجب ورود ويروس به داخل سلول مي شوند. بخشي از انتهاي كربوكسيل گليكوپروتئين G كه PBM (PDZ binding motif)  خوانده مي شود با فعال كردن آبشارهاي سيگنالينگ داخل سلولي باعث تغيير عملكرد سلول ميزبان و بيماريزايي ويروس هاري مي گردد. گليكوپروتئين ويروس هاري هر دو نوع شكل‌ پذيري سيناپسي كوتاه‌ مدت و بلند مدت را تسهيل مي‌ كند، عملكرد حافظه فضايي وابسته به هيپوكمپ را افزايش مي‌ دهد و رفتار اضطرابي در موش هاي آلوده را موجب مي شود. در اين مقاله، نحوه تاثير ويروس هاري بر عملكرد سيناپسي، استفاده از آن جهت رديابي شبكه هاي عصبي و دارورساني به سيستم عصبي مركزي را مرور خواهيم كرد