الگوي مفهومي ثبات / بي‏ ثباتي در تداوم / عدم تداوم نظام ‏هاي سياسي: علل، روند و نتايج

موضوع ثبات و بي‎ثباتي سياسي به دليل تأثير بر تداوم/ عدم تداوم نظام سياسي موضوعي مهم در علم سياست محسوب مي‏شود. نظام‏هاي سياسي هميشه با اين موضوع درگير بوده‏اند، اما در چند سده اخير و با گسترش تأسيسات تمدني غرب به ديگر نقاط جهان، اين موضوع به اشكال مختلف در كشورهاي دنيا بيشتر مورد توجه قرار گرفته است. مهم‏ترين نظريه‏اي كه در اين زمينه مورد بررسي قرار گرفته و ديگر موضوعات تابع اين نظريه كلان بوده، بحث تعادل اجتماعي است. زماني كه شكلي از تعادل اجتماعي از بين مي‏رود تا شكل‏گيري تعادل جديد، كليت نظام سياسي به تبع نظام اجتماعي دچار بي‏ثباتي سياسي مي‏شود و به طور مداوم تغييرات سياسي را تجربه خواهد كرد. مقاله حاضر به دنبال ارائه الگوي مفهومي ثبات/ بي‏ثباتي سياسي در نظام‏هاي سياسي و تشريح علل تداوم/ عدم تداوم آنهاست. فرضيه مقاله اين است كه موضوع ثبات/ بي‏ثباتي به‎واسطه درك علت آن، نوع فشار سياسي از خارج براي تغيير الگوي ارزشي و پاسخ حكومت به آن به روش مسالمت‏آميز/ قهرآميز مي‏تواند در افزايش/ كاهش بي‏ثباتي سياسي نقش داشته باشد. اين الگوي مفهومي كمك مي‏كند تا علاوه بر درك بهتر موضوع، زمينه مطالعات تجربي آن را ارتقا يابد.