الگوي محيطي موثر بر آينده نگاري راهبردي ورزش ايران و تعيين عدم قطعيت هاي كليدي

هدف اين تحقيق تبيين الگوي محيطي موثر بر آينده نگاري راهبردي ورزش ايران براساس مدلSTEEPELD و ترسيم عدم قطعيت‌هاي كليدي بود. پژوهش حاضر از نظر هدف اكتشافي، از نظر ماهيت آميخته و از نظر مسيراجرا در تحقيقات آينده، پيمايشي و تحليل تاثيرات متقابل است. جامعه آماري 25  تن اعضاي هيأت علمي مديريت ورزشي داراي مرتبه دانشياري و بالاتر بودند كه با نمونه گيري تركيبي در سه بخش از آنها استفاده شد. براي تنظيم عوامل محيطي پرسشنامه اي 61 سوالي با روايي همگرا ( 0/622) و ضريب پايايي مركب (0/868) طراحي شد كه براي تحليل آن‌ از آزمون فريدمن، مدل‌سازي معادلات ساختاري ((SEM به كمك نرم افزارPLS و پنل خبرگان استفاده گرديد. نتايج نشان داد برازش كلي مدل با هشت شاخص محيطي و GOF=0/745 مورد تأييد است و مؤلفه‌هاي سرمايه اجتماعي، رسانه هاي جمعي وشبكه‌هاي اجتماعي، سرانه استاندارد ورزشي و سياست هاي زيست محيطي به‌عنوان عدم قطعيت‌هاي كليدي شناخته شدند. ازاين‌رو، الگوي پژوهش مي‌تواند به‌عنوان يك راهنما در كاهش عدم اطمينان محيطي و اتخاذ تصميمات راهبردي اثربخش باشد.