قالب‌ها و نمادهاي شيعي در هنر خوش‌نويسي با تأكيد بر عصر صفويه

دربارۀ هنر خوش نويسي به طور عام و در مورد خوش نويسي در عصر صفويه به طور خاص، نوشته هايي سامان يافته اند، اما دربارۀ ارتباط خوش نويسي با تشيع و اهل بيت (ع)، به ويژه در عصر صفويه كمتر سخن گفته شده است. از اين رو در اين تحقيق، علاوه بر ارائه تعريف هنر و هنر اسلامي، مسئله اين است كه هنر خوش نويسي در عصر صفويه به چه شكلي با تشيع و اهل بيت (ع) ارتباط دارد؟ در اين پژوهش، با روش توصيفي-تحليلي، با اشاره به استفاده از مفاهيم و نمادهاي شيعي در هنر خوش نويسي بخصوص در عصر صفويه، اين نتيجه به دست مي آيد كه در كنار توصيه هاي اهل بيت (ع) در بارۀ خوش نويسي و ياد كردن از برخي از اصحاب امامان (ع) و تعدادي از امامان (ع) در زمرۀ خوش نويسان، خوش نويسي در قالب هاي استفاده مكرر از نام ها و القاب امامان شيعه (ع) به ويژه نام و لقب اميرالمؤمنين علي (ع)، دعا و توسل به اهل بيت (ع)، صلوات بر پيامبر (ص) و خاندان آن حضرت و مواردي از اين قبيل، به شكل هاي كتيبه نگاري، خوش نويسي در حروف رمزي، خوش نويسي در تصاوير، خوش نويسي روي اشياء، فلز و پارچه و مانند آن صورت گرفته است و اهميت ارتباط تشيع و اهل بيت (ع) را با خوش نويسي در عصر صفويه و آثار دوره صفوي نشان مي دهد.