تركيب اتحادي ماده و صورت نزد سيدسند و ملاصدرا و قابليت تبيين آن به‌وسيله مباني ايشان

نحوه تركيب ماده و صورت از مسائلي است كه مورد اختلاف فلاسفه است. مشهور فلاسفه پيشين قائل به تركيب انضمامي هستند. در اين ميان، سيدسند قائل به تركيب اتحادي ماده و صورت شد و ملاصدرا نيز همين نظر را اختيار كرد. مباحث وي به جهت محتوا و عبارات بسيار شبيه به مباحث سيدسند است، لذا اين نظريه قوت مي‌يابد كه ملاصدرا در پذيرفتن اين نظريه مقلد صرف بوده است و هيچ نحو ابداعي نداشته است، اما نكته شايان توجه اين است كه با اين حجم از تشابه در اصل نظريه، دلايل اثبات و پاسخ به شبهات، ملاصدرا نظريه خويش را غير از نظريه سيدسند معرفي مي‌كند. پس از بررسي نظريه و مباني هر يك از دو فيلسوف موردنظر، اين نتيجه به دست مي‌آيد كه  صحت تركيب اتحادي ماده و صورت بر اصولي چون اصالت وجود، تشكيك وجود و حركت جوهري مبتني است. صرف‌نظر از اصالت وجود كه در مورد اعتقاد سيدسند به آن، اختلاف‌نظر است، سيدسند به تشكيك وجود و حركت جوهري قائل نيست و بنابراين مي توان گفت: ملاصدرا با مباني خويش تفسير بديعي از نظريه تركيب اتحادي ماده و صورت ارائه داده است.