توموگرافي امواج سطحي و ناهمسانگردي شعاعي با استفاده از تداخل‌ سنجي لرزه‌اي در گستره البرز مركزي

امروزه روش تداخل ‌سنجي لرزه‌اي روشي كارآمد در مطالعات زلزله‌شناسي است و امكان استفاده از نوفه محيطي در اين روش به علت تكرارپذير بودن و محدوده فركانسي گسترده بسيار حائز اهميت است. يكي از كاربردهاي مهم تداخل‌سنجي لرزه‌اي، توموگرافي لرزه‌اي و ناهمسانگردي شعاعي است. روش‌هاي معمول توموگرافي لرزه‌اي نيازمند تعيين ابعاد شبكه‌بندي يا پارامترهايي همچون هموارسازي و ميرايي هستند. روش توموگرافي پيشنهادي در اين مطالعه، روشي بسيار نوين است كه تعداد پارامترهاي نامعيني دارد و به شبكه‌بندي ازپيش‌تعريف‌شده يا پارامترهايي همچون هموارسازي و ميرايي نياز ندارد. منطقه مورد مطالعه در اين پژوهش، محدوده البرز مركزي در عرض جغرافيايي 38.0-34.5 درجه شمالي و طول جغرافيايي 54.5-48.5 درجه شرقي است. توموگرافي و ناهمسانگردي شعاعي در اين منطقه با استفاده از داده‌هاي به‌دست‌آمده از نوفه‌هاي محيطي، اِعمال تداخل‌سنجي لرزه‌اي و همچنين داده‌هاي زمين‌لرزه به‌دست‌آمده‌است. نتايج، نشان‌دهنده امكان تفكيك ايالت‌هاي لرزه‌زمين‌ساختي متفاوت بر اساس بي‌هنجاري‌هاي سرعتي و ناهمسانگردي شعاعي در منطقه است. نقشه ناهمسانگردي شعاعي نيز نشان‌دهنده وجود ماگماي سرد‌شده دماوند در عمق حدود بيست كيلومتري است.