ماهيت‌شناسي صراط سلوك در آموزه هاي وحياني

اهميت معرفت به صراط سلوك كه كاركردهاي انكارناپذيري در عرفان عملي خواهد داشت، امري است كه سالك آگاه در صيرورت به سوي خدا، محتاج شناخت ماهيت آن مي‎باشد؛ زيرا در سلوك عناصري مثل سالك، مسلك، مسلوك‏اليه و سلوك از يك سو و آغاز و انجام سلوك تا شهود از ديگرسو مطرح است؛ بنابراين يكي از پرسش‎هاي زيرساختي سلوك عرفاني اين است كه اولاً صراط سلوك چيست؟ ثانياً مصداق آن كدام است؟ در نوشتار حاضر با روش تركيبي (نقلي و عقلي) پاسخ پرسش يادشده داده شد و برونداد و يافته آن عبارت است از اينكه براساس معارف وحياني و معالم حكمي- عرفاني صراط سلوك، نفس سالك مؤمن است و معرفت نفس در حدوث و بقاي سير و سلوك نقش اصلي دارد و ماهيت آن فطري، فقري، وحداني و وجودي خواهد بود. ساختار مقاله نيز در قالب مقدمه‎اي درباره ظرفيت و ساختار وجودي انسان با هدف نيل به كمال حداكثري و فعليت غير قابل توقف در قوس صعود شكل يافته و آن‎گاه اهميت، ضرورت و نقش كليدي معرفت نفس و وحدت صراط و كثرت سبل تبيين شده است تا صيرورت و تصعيد وجودي سالك در صراط سلوك تعليل و تحليل شود.