مطالعه تاثير دوگانه فناوري اطلاعات و ارتباطات در فرايند توسعه اقتصاي و اجتماعي

يك وفاق كلي در ادبيات وجود دارد كه فناوري‌ها اثر گسترده بر توسعه اقتصادي و اجتماعي دارند. ‌اين گرايش سبب شده تا اقدامات گسترده‌اي براي بهره‌گيري از فناوري اطلاعات و ارتباطات در جهت اهداف توسعه‌اي مانند رشد اقتصادي، توليد ثروت، توزيع ثروت، كاهش فقر، بسط فرصت‌هاي آموزشي، ترويج خدمات بهداشتي و دسترسي به خدمات عمومي/دولتي صورت گيرد. به همين سبب،‌اين مقاله به تاثير فناوري اطلاعات و ارتباطات بر توسعه پرداخته است. ابتدا بر اساس يك پشتوانه نظري استدلال مي‌شود كه رسانش يا ارتباطات بنيان تغيير و توسعه جامعه بشري است، از‌اين رو توسعه فناوري‌هاي نوين بيش از فناوري‌هاي ديگر با پيامدهاي توسعه‌اي همراه است. سپس بر اساس شواهد تجربي و آمارهاي قابل دسترس در خصوص نفوذ و گسترش فناوري‌هاي ديجيتالي در جهان كنوني، استدلال مي‌شود كه‌اين فناوري‌ها ‌به ‌دليل شدت و سرعت بخشي زياد در فرايند ارتباطات داراي پيامدهاي توسعه‌اي گسترده‌اي است. در پايان، با الهام از نظريه فرگوسن و با استناد به شواهد و مطالعات نتيجه مي گيرد كه هرچند فناوري اطلاعات و ارتباطات به‌ظاهر داراي اثرات مثبت توسعه‌اي‌اند كه غالبا توسط هواداران در ادبيات تاكيد مي‌شود، ولي گسترش آنها، همانند فناوري‌هاي ديگر، داراي آثار جانبي اجتماعي و محيطي است كه ريشه در ساختار‌اين صنعت، ساختار اجتماعي نابرابر و شكل‌گيري گروه‌هاي تبهكار دارد.