اثربخشي برنامه آموزش مهارت هاي حل هميارانه تعارضات بين فردي بر هدفگزيني اجتماعي، سبك حل تعارض و سازگاري دختران دبيرستان

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي برنامه آموزش مهارت هاي حلّ هميارانه تعارضات بين‌فردي بر هدف‌گزيني اجتماعي، سبك‌هاي حلّ تعارض و سازگاري دختران دبيرستاني انجام شد.روش: در اين پژوهش شبه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون ـ پس‌آزمونِ  با گروه كنترل غيرمعادل و همراه با پيگيري، 50 دانش ‌آموز دختر 17 ساله در دو گروه آزمايش (25 دانش آموز) و كنترل (25 دانش آموز)، قبل و بعد از آموزش به مقياس اهداف پيشرفت اجتماعي ـ نسخه نوجوان (رايان و شيم)، سياهه تعارض توماس ـ كيلمن (توماس و كيلمن) و سياهه سازگاري دانش‌آموزان با مدرسه (سينها و سينگ) پاسخ دادند. به كمك 7 جلسه و هر جلسه يك ساعت، بسته آموزش مهارت هاي حلّ هميارانه تعارضات بين‌فردي، به شيوه گروهي براي گروه آزمايش اجرا شد.يافته‌ها: نتايج تحليل كواريانس چندمتغيري نشان داد كه در كوتاه‌ مدّت و بلندمدّت برنامه‌ي آموزش مهارت هاي حلّ هميارانه‌ي تعارضات بين‌فردي در افزايش نمره‌ي جهت ‌گيري هدف پيشرفت مبتني بر تحوّل يافتگي اجتماعي، راهبردهاي انطباقي حلّ تعارض و ابعاد مختلف سازگاري روان‌شناختي [F=10/57, P 0/05, Ƞ2=0/42] و در كاهش نمره‌ي اهداف مبتني بر آشكارسازي تحوّل‌يافتگي اجتماعي و اجتناب از آشكارشدگي تحوّل ‌نايافتگي اجتماعي و همچنين راهبردهاي حلّ تعارض ناسازگارانه مبتني بر رقابتي بودن، اجتنابي بودن و سازش كردن، اثرگذار بود ([F=13/73, P 0/05, Ƞ2=0/51]). نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه مديريت هميارانه تعارض نيازمند شمول گام هايي مانند درنظرگرفتن زمان و مكان مقتضي براي بحث پيرامون تعارضات، فهم ديدگاه ديگري با نگرشي غيرقضاوتي و حساسيت نسبت به نيازها و ادراكات ديگران، پيشنهاد هدف هاي سازگار و تلاش براي دستيابي به نتايج برد ـ برد است.