بررسي مولفه‌ها و تحليل دلايل نگره‌هاي خوش‌بينانه نيچه به اسلام

انديشه اخلاقي نيچه كه در اراده معطوف به قدرت و رسيدن به ابرمرد متمركز است هر نوع نظام مبتني بر ذلت و تحقير انسان را بي ارزش مي‌شمرد و مسيحيت را به دليل ترويج اخلاق بردگي، اخلاق ضعيفان مي‌داند كه با تاكيد بر گناه نخستين و آلودگي ذاتي انسان، روح اراده و قدرت و عزت نفس را در آدميان مي‌ميراند. اين پژوهش، تلاش كرده تا آموزه‌هاي اسلامي مورد توجه نيچه را بيابد و با روشي پديدارشناختي چگونگي تلائم دستگاه فكري وي با آن آموزه‌ها را واكاود. از نظر او اسلام، ديني است كه شور، اراده، گزينش‌گري و خود اصيل انسان را به رسميت مي‌شناسد و فهمي صادقانه از طبيعت انسان، و نگاهي مثبت و واقع‌گرايانه به دنيا دارد كه در تلائم با فلسفه وي و خصوصا انگاره اراده معطوف به قدرت است. هم‌چنين نظريه تفسيري منظرگرايانه‌اش به فهم پلوراليستي از اديان كمك كرده و سازواري پاره‌اي آموزه‌هاي اسلامي با قطعاتي از دستگاه فلسفي وي، نگره مثبتي از اسلام را براي او فراهم آورده است. توجه به ساحت دل و احساس در حكمت عرفاني اسلام نيز سازگار با مباني‌ او در نقد عقل مدرن سازگار بوده است.