واكاوي مفهوم غرب‌زدگي در مواجهه فرديد با انقلاب اسلامي

اين پژوهش باهدف واكاوي مفهوم غرب‌زدگي در فلسفه تاريخ احمد فرديد و نسبت آن با انقلاب اسلامي انجام و در آن سعي شده تا ضمن تحليل نگرش فرديد به وضعيت تمدن بشري در عصر جديد، به جايگاه انقلاب اسلامي در آن به‌عنوان تحولي عظيم جهت رهايي از سيطره غرب‌زدگي و مقابله با نيست‌انگاري ناشي از آن توجه شود. روش تفسيري -  انتقادي  در اين پژوهش موردتوجه بوده كه با به‌كارگيري آن سعي شده ضمن تحليل مفهوم غرب‌زدگي در ادبيات فكري فرديد و بررسي نسبت آن با انقلاب اسلامي نحوه مواجهه وي با اين پديده  مورد ارزيابي و نقد قرارگيرد. تحليل فرديد از اين تحول مهم سياسي بيشتر مبتني بر خصلت‌هاي غرب‌ستيزانه انقلاب اسلامي بوده و وي به ماهيت سياسي انقلاب به‌عنوان يك پديده مدرن سياسي بي‌توجه است. يافته اصلي اين پژوهش درك ماهيت تقليل‌گرايانه انديشه فرديد درباره نسبت انقلاب اسلامي و مدرنيته و بررسي پيامدهاي تحليل وي است كه مستلزم ناديده‌گرفتن وجوه سياسي، اقتصادي و اجتماعي انقلاب و تمركز صرف بر بعد هستي‌شناختي آن است. نتيجه كلي نشان مي‌دهد كه رويكرد هستي‌شناختي و فلسفه تاريخ فرديد كه مبتني بر نقد هايدگري متافيزيك و توجه به اسم‌شناسي عرفاني ابن‌عربي و انگاره‌هاي آخرالزماني است در تبيين پديده انقلاب اسلامي داراي كاستي‌هاي اساسي مي‌باشد.