تحرك علمي فقه بازتابي از موضوع‌ شناسي ساختاري

دانش فقه براي كارايي و اثربخشي بيشتر، به عواملي همچون موضوع‌شناسي نياز دارد. هرچند اين امر از گذشته دغدغۀ فقيهان بوده و به گونه‌هايي انجام گرفته است، ولي تحرك علمي فقه، به موضوع‌شناسي مبتني بر ساختاري نظام‌يافته وابسته است كه بتواند دانشي با اين پهنۀ وسيع را به‌درستي مديريت كند و با تجديد بنا گزاره‌هاي پيشين و نيازهاي پسين فقهي را پذيرا باشد و با تحولات ابزارهاي نوين به پژوهش و آموزش جهت دهد. پرسش اصلي آن است كه براي موضوع‌شناسيِ فقه، با انتظارات پيش‌گفته، چه راهكاري وجود دارد؟ اين مقاله، با شيوۀ توصيفي- تحليلي و شبه‌تجربي براي پاسخ به همين پرسش، رهيافتي در موضوع‌شناسي ساختاري فقه بر پايۀ شناسايي نظام اصطلاحات ارائه مي‌كند.