اثربخشي شناخت‌درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي بر اضطراب كوويد-19 و تحمل پريشاني بهبوديافتگان كرونا ويروس

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي شناخت‌درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي بر اضطراب كوويد-19 و تحمل پريشاني بهبوديافتگان كرونا ويروس اجرا شد. پژوهش حاضر نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه و مرحله پيگيري سه ماهه بود. جامعه آماري پژوهش شامل بيماران بهبود يافته كوويد-19 شهر شيراز در شش ماهه پاييز و زمستان سال 1399 بود. در اين پژوهش تعداد 31 بيمار بهبود يافته كوويد-19 با روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفي در گروه‌هاي آزمايش و گواه جايگزين شدند. گروه آزمايش شناخت‌درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي (كابات- زين، 2003) را طي يك ماه در 8 جلسه 75 دقيقه‌اي به صورت آنلاين دريافت نمودند. پرسشنامه‌هاي مورد استفاده در اين پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب كرونا ويروس (عليپور و همكاران، 1398) (CDAS) و پرسشنامه تحمل پريشاني (سيمونز و گاهر، 2005) (DTQ) (سيمونز و گاهر، 2005) بود. داده‌هاي حاصل از پژوهش به شيوه به شيوه تحليل واريانس آميخته تجزيه و تحليل شد. نتايج نشان داد كه شناخت‌درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي بر اضطراب كوويد-19 و تحمل پريشاني بهبوديافتگان كرونا ويروس تأثير معنادار داشته (0001 P) و توانسته منجر به كاهش اضطراب كوويد-19 و بهبود تحمل پريشاني اين افراد شود. بر اساس يافته‌هاي پژوهش حاضر مي‌توان چنين نتيجه گرفت كه شناخت‌درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي با بهره‌گيري از نگرش ذهن‌آگاهانه، فعاليت‌هاي ذهنآگاهانه، پرداختن به احساسات و هيجانات مشكل‌ساز و تمرينات تنفس مي‌تواند به عنوان يك مداخله موثر جهت كاهش اضطراب كوويد-19 و بهبود تحمل پريشاني بهبوديافتگان كرونا ويروس مورد استفاده گيرد.