فقه روابط اجتماعي آستان‌هاي مقدس (مسئله‌شناسي، شخصيت حقوقي و تفاوت احكام در حكومت‌هاي مشروع و نامشروع)

براي گشودن افقي به پايه‌گذاري فقه نوپديد روابط اجتماعي آستان‌هاي مقدس، چند مطلب براي نخستين بار، در چارچوب فقه اماميه، ارائه مي‌شود: اول، مسئله‌شناسي فقه روابط اجتماعي آستان‌هاي مقدس، دوم، اثبات شخصيت حقوقي آستان‌ها، و سوم، بيان تفاوت فقه روابط اجتماعي آستان‌ها در حكومت‌هاي مشروع و نامشروع از ديدگاه فقه اماميه. دستاورد مقاله در مطلب اول، طراحي جديدي از ساختار مسائل بنيادي و روبنايي فقه روابط اجتماعي آستان‌هاي مقدس است. در مسائل بنيادي، تأثير تفاوت حكومت‌هاي مشروع و نامشروع، تأثير تفاوت مباني فقهي مشروعيت حكومت و قلمرو دخالت حكومت‌ها در آستان‌هاي مقدس، نسبت فقه آستان‌هاي مقدس با فقه وقف، همين نسبت، با عنوان‌هاي تعظيم شعائر و فريضه امر به معروف و نهي از منكر و فقه ساخت آستان‌هاي مقدس، مطرح شده است. پس از اين، 10 مسئله عمده و مهم‌تر روبنايي توضيح داده شده تا ساختار مسائل تكميل گردد. در مطلب دوم، شخصيت حقوقي‌بودن آستان‌ها، در چارچوب فقه اماميه، اثبات و از آن رفع‌ اشكال شده است. در مطلب سوم، نشان داده شده كه حكومت مشروع اسلامي، بر اساس نظريه غالب فقها، مبني بر نصب ولي‌فقيه، آستان‌هاي مقدس را به ‌لحاظ توليت و مديريت، تحت‌قلمرو خود دارد؛ اما در حكومت‌هاي نامشروع فقهي، آستان‌ها نهادي مستقل از حكومت‌ها هستند.