زمين ‏‌شيمي و خاستگاه زمين ‌ساختي توده‏‏‌‏‌هاي گابرويي جنوب رامسر، باختر استان مازندران: شاهدي بر ماگماتيسم جزيره‏‌هاي اقيانوسي

گابرو‏‌هاي تود‏‌ه‌اي منطقه‌ بررسي‏‌شده به‏‌صورت چند توده‌ كوچك و درون سنگ‏‏‌‏‌هاي ژوراسيك در بخش‌هاي جنوبي شهرستان رامسر و در امتداد جاده‌ جواهرده رخنمون دارند. گابرو‏‌هاي بررسي‏‌شده در نمونه‌ دستي سنگ‏‌‏‌هايي به رنگ سبز تيره تا سياه‌رنگي هستند. برپايه‌ بررسي‏‌هاي سنگ‏‌نگاري، پلاژيوكلاز و كلينوپيروكسن± اليوين از كاني‏‌‏‌هاي اصلي اين سنگ‌ها هستند. بافت‌هاي شاخص آنها ساب‌افيتيك و اينترگرانولار هستند. ويژگي‏‌هاي زمين‏‌شيميايي گابرو‏‌هاي جنوب رامسر نشان‏‌دهنده‌ سرشت توله‏‌ايتي آنهاست. نمونه‏‏‌هاي بررسي‏‌شده روي نمودار‏‌هاي عنكبوتي بهنجارشده به تركيب كندريت، گوشته‌ اوليه و مورب عادي از عنصرهاي خاكي كمياب سبك غني‏‏‌شدگي دارند و روندي مشابه با روند بازالت جزيره‌هاي اقيانوسي (OIB) نشان مي‏‌دهند. روي نمودار بهنجارشده به تركيب گوشته‌ اوليه از عنصرهاي Th، Nb، Zr و Rb آنومالي منفي نشان مي‏‌دهند. اين نمونه‏‏‌ها از ذوب‏‌بخشي10-20 درصدي اسپينل لرزوليت گارنت‌دار در ژرفاي 80 تا 100 كيلومتري پديد آمده‏‌اند. برپايه‌ نمودارهاي زمين‌ساختي، اين گابروهاي از نوع گابروهاي توله‌ايتي جزيره‌هاي اقيانوسي (OIT) به‌شمار مي‌روند. الگوي تكتونوماگمايي پيشنهادي (الگوي پشته فرورانش) نشان‏‌دهنده‌ پيدايش گابرو‏‌هاي بررسي‏‌شده در بخش مركزي يك تنوره‌ اقيانوسي در محيط فرافرورانشي نئوتتيسي است. برپايه‌ اين الگو، فرورانش پشته‌ ميان‌اقيانوسي جوان (اقيانوس جنوب درياي خزر به‌سوي جنوب) به زير پوسته‌ قاره‏‌اي، پيدايش پنجره‌ سنگ‏‌كره‏‌اي و نفوذ مذاب‏‌هاي داغ سست‏‌كره‏‌اي به شكل تنوره‌ اقيانوسي را به‌دنبال داشته است.