شناسايي اولويت‌هاي اجرايي دولت در راستاي توسعه صنعت گردشگري جمهوري اسلامي ايران

زمينه و هدف: با توجه به اهميت صنعت گردشگري به عنوان يكي از مهم‌ترين ابزارهاي توسعۀ پايدار مقصدها و جوامع مختلف در ابعاد اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي از يك طرف و نيز اهميت تدوين برنامه‌ها و سياست‌هاي مناسب در راستاي توسعه و بهره‌مندي از اين صنعت رقابتي از طرف ديگر، مطالعه حاضر به منظور شناسايي اولويت‌هاي اجرايي دولت در راستاي توسعۀ صنعت گردشگري ايران طراحي و اجرا گرديد. روش‌شناسي: مطالعه حاضر در دستۀ پژوهش‌هاي كاربردي قرار مي‌گيرد كه به روش تركيبي و با استفاده از روش تحليل مضمون و روش بهترين- بدترين فازي انجام شده است. جامعه آماري پژوهش حاضر نيز متشكل از كارشناسان و خبرگان صنعت گردشگري است كه در بخش كيفي نمونه‌اي به حجم 35 نفر و در بخش كمي 10 نفر با روش هدفمند انتخاب شده است.يافته‌ها: تحليل داده‌هاي گردآوري شده نشان مي‌دهد دولت در راستاي توسعۀ صنعت گردشگري مي‌بايست 5 دسته اولويت اصلي را مورد توجه قرار دهد كه به ترتيب اهميت عبارت‌اند از: اولويت‌هاي حمايتي (متشكل از 5 اقدام اصلي)، اولويت‌هاي مديريتي (متشكل از 6 اقدام اصلي)، اولويت‌هاي مديريت منابع انساني (با 5 اقدام اصلي)، اولويت‌هاي بازاريابي (با 5 اقدام اصلي) و اولويت‌هاي مرتبط با تقويت و توسعۀ زيرساخت‌ها (شامل 4 اقدام اصلي).نتيجه گيري و پيشنهادها: توجه دولت به اولويت بندي ارائه شده در پژوهش حاضر در هنگام برنامه ريزي و اجرا مي تواند زمينه ي توسعه بهتر صنعت گردشگري كشور را فراهم آورد.نوآوري و اصالت: در پژوهش حاضر براي اولين بار نسبت به شناسايي اولويت هاي اجرايي در سطح كلان ملي در راستاي توسعه صنعت گردشگري پرداخته شده است.