عشق آنلاين و گونه‌هاي آن در فضاي مجازي؛ مطالعۀ كاربران شهر كاشان در سال 1399

پژوهش پيش‌رو‌ به مطالعۀ عشق آنلاين و گونه‌هاي آن در فضاي مجازي، آن‌هم در پرتو برخي ويژگي‌هاي كاربران، مي‌پردازد و از نظريات استرنبرگ، لي، گيدنز، باومن و بن زئيف بهره گرفته است. پيمايش روش اصلي اين پژوهش است و جامعۀ آماري آن نيز شامل نمونه‌اي 384 نفره از شهروندان شهر كاشان در سال 1399 است كه به شيوۀ نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و مطالعه شده است. بر اساس يافته‌هاي پژوهش، امكان شكل‌گيري‌ عشق آنلاين در جامعۀ موردمطالعه وجود دارد و گونه‌هاي مختلفي از عشق آنلاين در بين كاربران شكل گرفته است. رايج‌ترين گونۀ عشق آنلاين در بين پاسخ‌گويان عشق تفريح و سرگرمي (لودوس) و پس از آن، به‌ترتيب، عشق‌هاي حسابگرانه و همسرياب بوده‌اند. «عشق‌ خيانت‌آميز» تنها 4 درصد از كل روابط رمانتيك آنلاين را در بين پاسخ‌گويان تشكيل داده است. بر اساس نتايج آزمون فرضيات روشن شد، به‌استثناي خودپنداره و جنسيت، گونه‌هاي عشق آنلاين با متغيرهايي چون سن، وضعيت تأهل، سطح تحصيلات، نوع شغل، نگرش به اينترنت، ميزان تداوم دوستي اينترنتي و محيط اينترنتيِ دوست‌يابي رابطه دارند؛ يعني، افراد، با توجه به اينكه در چه گروه سني، تحصيلي، اشتغال و... قرار دارند، گونه‌هاي متفاوتي از عشق آنلاين را تجربه مي‌كنند.