بررسي تأثير مؤلفه‌هاي قانون در پيشگيري از فساد مالي كاركنان

زمينه و هدف: نظر به اهميت پيشگيري از فساد مالي كاركنان، از بدو پيروزي انقلاب اسلامي تاكنون اقدام‌هاي متعددي در زمينه جرم‌انگاري مصاديق فساد مالي كاركنان به‌عمل آمده است. برهمين اساس هدف از نگارش اين مقاله، تبيين و بررسي‌ تأثير مؤلفه‌هاي ‌قانون ‌در پيشگيري‌ از فساد مالي‌ كاركنان است. روش‌شناسي: اين تحقيق را بر مبناي هدف، از نوع كاربردي و بر مبناي ماهيت و روش، از نوع توصيفي تحليلي با استناد به مطالعه منابع كتابخانه‌اي، اسنادي و جمع‌آوري اطلاعات مربوط به پيشينه و ادبيات تحقيق است. يافته‌ها و نتيجه‌گيري: يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه توجه به مؤلفه‌هاي پيشگيرانه از جمله آشنايي كاركنان با قوانين و مقررات ناظر بر پيشگيري از فساد مالي «قانون اساسي» و قوانين عادي «قوانين تصويب‌شده در مجلس شوراي اسلامي» و اصلاح يا حذف مصوبات و قوانين غيرضرور، افزايش سامانه‌هاي فنّاوري ارتباطات و اطلاعات در ارائه خدمات اداري، حمايت از مشاركت مردم و نهادهاي مدني در امر گزارش فساد مالي كاركنان، بي‌شك كاهش فساد مالي را در پي خواهد داشت. نتايج حاصل از اين تحقيق نشان مي‌دهد كه مؤلفه‌هاي مؤثر قوانين و مقررات در پيشگيري از فساد مالي كاركنان، در نظام حقوقي و قانوني ايران نهفته شده است باوجود مراجع متعدد قانون‌گذاري و كثرت قوانين در زمينه‌هاي مختلف از جمله مقابله با فساد مالي كاركنان، به‌لحاظ فقدان منطق و انسجام لازم در قوانين و تعارض و هم‌پوشاني آن‌ها مقابله با پديده‌ فساد نه‌تنها موفقيت‌آميز نبوده بلكه تورم قوانين و كثرت مراجع وضع قانون، خود از اسباب بروز فساد مالي است.