ساختار بانكي و نابرابري درآمد در ايران

اين پژوهش به بررسي تأثير ساختار بانكي بر نابرابري درآمد در ايران مي ‏پردازد. بدين منظور، براي ساختار بانكي سه شاخص دارايي، اعتبارات و بخش خارجي محاسبه و مدل با رهيافت خودرگرسيون با وقفه ‏هاي توزيعي براي دوره زماني 1979 2016 برآورد شده است. يافته‏ ها نشان مي‏ دهند كه سيستم توسعه‏ نيافته‏ مالي ايران كه همانند ساير سيستم‏ هاي ماليِ بانك‏ محور، رابطه‏ مدار است، اغلب كاركردي ضدتوسعه‏ اي داشته است. به‏ طوري كه از ميان سه شاخص مورد بررسي، تأثير دو شاخص دارايي ‏ها و اعتبارات سيستم بانكي بر نابرابري درآمد، مثبت و معني‏دار بوده و موجب افزايش نابرابري درآمد شده است. در مقابل، تأثير شاخص مبادلات خارجي ساختار بانكي، منفي و معني‏ دار برآورد شده، كه در حمايت از آثار مثبت ادغام بين ‏المللي سيستم مالي ايران است. بدين ترتيب كه افزايش مبادلات خارجي بانكي مي‏ تواند كاركرد توسعه ‏اي رابطه‏ مداري در سيستم بانكي را تقويت كند و متعاقباً نابرابري درآمد را كاهش دهد. در مقابل، تأثير شاخص مبادلات خارجي ساختار بانكي، منفي و معني‏ دار برآورد شده، كه در حمايت از آثار مثبت ادغام بين ‏المللي سيستم مالي ايران است. بدين ترتيب كه افزايش مبادلات خارجي بانكي مي‏ تواند كاركرد توسعه ‏اي رابطه‏ مداري در سيستم بانكي را تقويت كند و متعاقباً نابرابري درآمد را كاهش دهد.