ارزيابي ميزان توسعه‌يافتگي استان مازندران مبتني بر زيرساخت اقتصادي با استفاده از مدل تحليل سلسله مراتبي فازي و سيستم اطلاعات مكاني

يكي از نيازهاي اوليه جامعه انساني كه با مقوله توسعه در تمام جوانب آن ارتباط پيدا كرده است و در حال حاضر يكي از نشانه‌هاي تمدن به حساب مي‌آيد، مساله زيرساخت اقتصادي است. اين زيرساخت علاوه بر تحت تاثير قرار دادن توسعه، خود نيز دچار تغيير و تحول مي‌شود. از همين رو در پژوهش حاضر با استفاده از مدل تحليل سلسله مراتبي و منطق فازي و سيستم اطلاعات مكاني ميزان توسعه زيرساخت اقتصادي در استان مازندران مورد سنجش قرار گرفته است. روش پژوهش توصيفي - تحليلي و ماهيت آن كاربردي در نظام برنامه‌ريزي منطقه‌اي است. بر اين اساس لايه‌هاي مكاني و اطلاعات توصيفي حمل‌ونقل، انرژي و فناوري اطلاعات و ارتباطات مستخرج از سالنامه آماري سال 1398 استان مازندران به عنوان سه معيار ارزيابي توسعه زيرساخت اقتصادي به همراه زيرمعيارهاي وابسته پس از تكميل پرسشنامه و ارزش‌گذاري توسط بهره‌وران در محيط سيستم اطلاعات مكاني مورد ادغام قرار گرفته‌اند. در نهايت نقشه‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد 01/49 درصد از شهرهاي استان در دسته خيلي زياد از ميزان برخورداري زيرساخت اقتصادي قرار دارند. 27 درصد از شهرها در سطح متوسط و متوسط به بالا جاي گرفته‌اند و 23 درصد از امكانات كم و بسيار كم رنج مي‌برند. همچنين 39 درصد از روستاهاي مازندران نيز در بهترين پهنه برخورداري از زيرساخت‌ها قرار گرفته‌اند.