اثر بخشي روان پويشي كوتاه مدت بر ترس از ارزيابي منفي ، نارضايتي بدني و كاهش علائم افراد مبتلا به بدشكلي بدني

هدف پژوهش حاضر بررسي اثر بخشي روانپويشي كوتاه مدت بر ترس از ارزيابي منفي ، نارضايتي بدني و كاهش علائم افراد مبتلا به بدشكلي بدني در شهر اصفهان در سال ۱۳۹۹ بود .طرح پژوهش از نوع پژوهش موردي است . در اين پژوهش 3 نفر به صورت هدفمند انتخاب شدند. در اين پژوهش به منظور تجزيه و تحليل اطلاعات از روش تك موردي(A-B-A) استفاده شد. پس از تعيين خط پايه مداخله را آغاز و هشت جلسه ي يكساعته به فراخور حال بيمار درمان روان پويشي فشرده و كوتاه مدت بر روي هريك از افراد نمونه انجام شد و در نهايت به منظور تعيين اثربخشي درمان روانپويشي كوتاه مدت بر ترس از ارزيابي منفي و نارضايتي بدني و كاهش علائم افراد مبتلا به بدشكلي بدني مجددا درمانجويان توسط پرسشنامه‌ها بعد از پايان هر جلسه مورد ارزيابي قرار گرفتند. نتايج تجزيه و تحليل نشان داد كه در رابطه با متغير ترس از ارزيابي منفي، درمان روان پويشي كوتاه مدت با تاثير بسيار خوب براي مورد اول، مورد دوم و مورد سوم نتيجه داده است . در رابطه با نارضايتي بدني، درمان روان پويشي كوتاه مدت با تاثير بسيار خوب براي مورد دوم و با تاثير نسبتاً خوب براي مورد اول، سوم نتيجه داده است .در رابطه با متغير علايم بدشكلي بدني با تاثير نسبتاً خوب براي مورد اول، دوم و سوم بوده است.در نهايت بر اساس نتايج حاصله مي توان گفت روانپويشي كوتاه مدت بر ترس از ارزيابي منفي و نارضايتي بدني و كاهش علائم افراد مبتلا به بدشكلي بدني تاثير دارد.