نقش ميانجي امنيت روانشناختي در تأثير سبك رهبري اخلاقي ادراك شده بر رفتار آوايي معلمان

هدف پژوهش حاضر، بررسي نقش ميانجي امنيت روانشناختي در تأثير سبك رهبري اخلاقي ادراك شده بر رفتار آوايي معلمان بود. پژوهش حاضر، توصيفي-همبستگي و جامعه آماري، شامل معلمان ابتدايي شهر ري در سال تحصيلي 1401-1402 به تعداد 849 نفر بود كه حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران و به روش نمونه گيري تصادفي طبقه‌اي 383 نفر بدست آمد. به منظور جمع آوري داده‌ها از سه پرسشنامه رهبري اخلاقي براون و همكاران (2005)، رفتار آوايي همس (2012) و امنيت روانشناختي ادمونسون (1999) استفاده شد. روايي پرسشنامه‌ها به شكل صوري و سازه تأييد شد. پايايي پرسشنامه‌ها از طريق ضريب آلفاي كرونباخ براي رهبري اخلاقي 0/88، رفتار آوايي 0/85 و امنيت روانشناختي 0/90 بدست آمد. تحليل داده‌هاي پژوهش با استفاده از نرم افزارهاي آماري اسمارت Pls و Spss در دو سطح توصيفي و استنباطي انجام گرديد. نتايج نشان داد ميانگين رهبري اخلاقي (3/06) كمي بالاتر از حد متوسط (3) و ميانگين رفتار آوايي (3/23) و امنيت روانشناختي معلمان (3/71) بالاتر از حد متوسط (3) است. ضرايب تأثير نشان داد رهبري اخلاقي با (P=0/001 ،Beta=0/74) روي رفتار آوايي، امنيت روانشناختي با (P=0/001 ،Beta=0/134) روي رفتار آوايي معلمان و رهبري اخلاقي با (P=0/001 ،Beta=0/53) روي امنيت روانشناختي تأثير مثبت و معنادار دارد.