نقش مديريت استعدادها در حفظ و نگهداري بازيكنان باشگاه‌هاي فوتبال استان اصفهان

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش مديريت استعداد در حفظ و نگهداري بازيكنان فوتبال باشگاه‌هاي استان اصفهان انجام شد. روش‌شناسي: پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و از نظر گردآوري داده‌ها توصيفي و از نوع همبستگي بود. جامعه آماري شامل مربيان و بازيكنان تيم‌هاي فوتبال استان اصفهان (800 نفر) بودند كه نمونه به‌صورت طبقه‌اي نسبي(200 نفر) انتخاب شدند. داده‌ها به‌وسيله پرسشنامه مديريت استعداد نيك پور (2017) و پرسشنامه حفظ و نگهداري قوسي و همكاران (2015) جمع‌آوري شد. روايي صوري و محتوايي پرسشنامه به‌وسيله 10 نفر از متخصصان و پايايي به‌وسيله آلفاي كرونباخ تأييد شد. جهت تجزيه و تحليل داده ها از آزمون هاي توصيفي و مدلسازي معادالت ساختاري از روش حداقل مربعات جزئي استفاده گرديد.يافته ها: نتايج نشان داد كه مديريت استعداد اثر مثبت و معناداري روي ابعاد حفظ و نگهداري بازيكنان دارد. اين نتايج شامل اثر مثبت و معنادار مديريت استعداد بر ترك نكردن باشگاه (0/43=β)، ثبات و امنيت شغلي (0/62=β) و خالي نماندن پست‌هاي تيم (0/56=β) بود. نتيجه‌گيري: با توجه به نقش مديريت استعداد در حفظ و نگهداري بازيكنان در باشگاه‌هاي فوتبال مي‌توان گفت مديران باشگاه‌ها بايد برنامه‌ريزي دقيقي براي مديريت استعدادها در تمام سطوح داشته باشند تا بتوانند استعدادها را در باشگاه خود حفظ كرده و از خروج آن‌ها از باشگاه جلوگيري نمايند و هزينه‌هاي خريد بازيكنان جديد را از ساير استان‌ها كاهش دهند و عملكرد باشگاه در زمينه نقل‌وانتقالات و كاهش هزينه‌‌ها بهبود بخشند.