اثربخشي پروتكل يكپارچه‌نگر مبتني بر خودمراقبتي تحت وب بر بهزيستي رواني، كيفيت زندگي و قندخون در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو

ﻣﻘﺪﻣﻪ: اﻣﺮوزه دﯾﺎﺑﺖ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﺷﺸﻤﯿﻦ ﻋﺎﻣﻞ ﻣﺮگوﻣﯿﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ درﻣﺎن ﻗﻄﻌﯽ ﻧﺪارد. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ، ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ آﻣﻮزش و اﻓﺰاﯾﺶ آﮔﺎﻫﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻬﻢ اﺳﺖ. ﻫﺪف ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ ﺗﻌﯿﯿﻦ اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ ﭘﺮوﺗﮑﻞ ﯾﮑﭙﺎرﭼﻪﻧﮕﺮ ﺧﻮدﻣﺮاﻗﺒﺘﯽ ﺗﺤﺖ وب ﺑﺮ ﮐﯿﻔﯿﺖ زﻧﺪﮔﯽ واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺖ، ﺑﻬﺰﯾﺴﺘﯽ رواﻧﯽ و ﻗﻨﺪﺧﻮن ﺑﯿﻤﺎران ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ دﯾﺎﺑﺖ ﻧﻮع دو اﺳﺖ. روش ﮐﺎر: ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ از ﻧﻮع ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺗﺠﺮﺑﯽ ﺑﺎ ﮔﺮوه ﮐﻨﺘﺮل ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻃﺮح ﭘﯿﺶآزﻣﻮن و ﭘﺲآزﻣﻮن اﺳﺖ. از ﻣﯿﺎن ﺑﯿﻤﺎران ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ دﯾﺎﺑﺖ ﻧﻮع دو ﻣﺮاﺟﻌﻪﮐﻨﻨﺪه ﺑﻪ اﻧﺠﻤﻦ دﯾﺎﺑﺖ ﺷﻬﺮ ﺗﻬﺮان، 64 ﻧﻔﺮ اﻧﺘﺨﺎب و ﺑﻪﻃﻮر ﺗﺼﺎدﻓﯽ در دو ﮔﺮوه ﮔﻤﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ. ﮔﺮوه آزﻣﺎﯾﺶ در ﻣﻌﺮض 5 ﺟﻠﺴﻪ درﻣﺎﻧﯽ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺘﻪ ﺗﺤﺖ وب ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و دادهﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﭘﺮﺳﺶﻧﺎﻣﻪﻫﺎي ﺧﻼﺻﻪ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎي ﺧﻮدﻣﺮاﻗﺒﺘﯽ دﯾﺎﺑﺖ SDSCA ، ﻣﻘﯿﺎس ﮐﯿﻔﯿﺖ زﻧﺪﮔﯽ واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ دﯾﺎﺑﺖ ADDQoL ، ﭘﺮﺳﺶﻧﺎﻣﻪ ﺑﻬﺰﯾﺴﺘﯽ روانﺷﻨﺎﺧﺘﯽ -W BQ12 در ﭘﯿﺶآزﻣﻮن و ﭘﺲآزﻣﻮن ﺟﻤﻊ آوري ﺷﺪ. ﺑﻌﺪ از ﺟﻤﻊآوري دادهﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﺤﻠﯿﻞ ﮐﻮوارﯾﺎﻧﺲ ﺗﺠﺰﯾﻪوﺗﺤﻠﯿﻞ ﺷﺪﻧﺪ. ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎ: ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻧﺸﺎن داد اﺳﺘﻔﺎده از اﯾﻦ ﭘﺮوﺗﮑﻞ درﻣﺎﻧﯽ ﺑﯿﻦ دو ﮔﺮوه در ﻣﯿﺰان ﻗﻨﺪﺧﻮن F=4/35، ﺑﻬﺰﯾﺴﺘﯽ روانﺷﻨﺎﺧﺘﯽ F=14/24، ﮐﯿﻔﯿﺖ زﻧﺪﮔﯽ F=52/63 و ﺧﻮدﻣﺮاﻗﺒﺘﯽ F=68/54 در ﺳﻄﺢ 0/001 ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﺎداري اﯾﺠﺎد ﮐﺮده اﺳﺖ. ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﯿﺮي: ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻫﻤﯿﺖ آﻣﻮزشﻫﺎي ﺧﻮدﻣﺮاﻗﺒﺘﯽ و ﺳﻼﻣﺖ ﻫﻤﺮاه ﻣﺠﺎزي ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽﺷﻮد ﺗﯿﻢ ﺳﻼﻣﺖ از درﻣﺎنﻫﺎي ﺧﻮدﻣﺮاﻗﺒﺘﯽ ﺗﺤﺖ وب ﺑﺮاي ﮐﻨﺘﺮل ﺑﯿﻤﺎري دﯾﺎﺑﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻨﺪ.