تأثير تمرينات تناوبي شديد بر تغييرات بيان ژن mir146a در هيپوكامپ و شاخص‌هاي گليسمي در رت‌هاي ديابتي سالمند

مقدمه: MicroRNAها به‌عنوان نشانگرهاي زيستي بالقوه مفيدي براي بيماري‌هاي مختلف ازجمله ديابت، بيماري‌هاي قلبي، بيماري‌هاي عصبي و بيماري‌هاي مرتبط با سن گزارش شده‌اند. هدف از مطالعه حاضر بررسي تأثير 8 هفته تمرين تناوبي شديد بر بيان mir146a، قندخون، انسولين و مقاومت به انسولين در هيپوكامپ رت‌هاي نر ديابتي سالمند است.روش كار: در اين مطالعه 40 سر موش صحرايي نر 18 تا 21 ماهه‌ نژاد ويستار با ميانگين وزن 20±280 گرم انتخاب ‏شدند. موش‌ها پس از ديابتي شدن از طريق محلول استرپتوزوتوسين، به روش تصادفي به چهار گروه تمرين (HIIT) سالم، كنترل سالم، تمرين (HIIT) ديابتي و كنترل ديابتي (هر گروه 10 سر) تقسيم ‏شدند. گروه‌هاي تمريني 5 روز در هفته مطابق با برنامه‌هاي تمريني HIIT به‌‏‌مدت 8 هفته به تمرين ورزشي پرداختند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار GraphPad Prism نسخه 8 در سطح معناداري P 0.05تجزيه‌وتحليل شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد 8 هفته تمرين تناوبي با شدت زياد باعث افزايش بيان mir146a درگروه تمرين ديابتي و تمرين سالم نسبت به گروه كنترل ديابتي شد (P 0.001). ميزان قندخون، انسولين و مقاومت به انسولين در گروه‌هاي تمرين ديابتي، تمرين سالم و كنترل سالم كاهش معني‌داري نسبت به كنترل ديابتي داشت (P 0.001). نتيجه‌گيري: به‌نظر مي‌رسد 8 هفته تمرين HIIT با افزايش بيان mir146a احتمالاً بتواند سبب كاهش تخريب نوروني در ناحيه هيپوكامپ شود و همين‌طور به‌عنوان سازوكار غيردرماني مناسبي براي افراد ديابتي به‌منظور پيشگيري يا كاهش آسيب در اين ناحيه مغزي شود كه با اعمال شناختي در ارتباط است.