ارائۀ الگوي پارادايمي توسعۀ سواد حركتي در دانش آموزان

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسي شرايط آموزش و توسعۀ سواد حركتي دانش‌آموزان و ارائۀ الگوي پارادايمي توسعۀ سواد حركتي است. روش پژوهش: روش پژوهش، روش كيفي نظريۀ مبنايي (داده‌بنياد) بوده و ابزار گردآوري داده‌ها، مصاحبه و جامعۀ پژوهش، 17 نفر از صاحب‌نظران تربيت بدني و سواد حركتي بودند. اعتبار و روايي روش تحقيق از طريق بازبيني توسط مشاركت‌كنندگان و مرور توسط خبرگان غير شركت‌كننده تأييد و براي تحليل داده‌هاي از روش تحليل محتوا استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه عامل اصلي آموزش و توسعۀ سواد حركتي دانش‌آموزان، بسترسازي مناسبِ توسعۀ سواد حركتي توسط متوليان امر ورزش در جامعه است كه متأسفانه در جامعۀ ما به‌علت عوامل علّي، شرايط زمينه‌اي و مداخله‌اي ايجاد نشده است. نتيجه گيري: براساس نتايج پژوهش، اتخاذ راهبردهاي عملياتي از جمله استفاده از زمان اوقات فراغت دانش‌آموزان به‌منظور هدف‌گذاري و برنامه‌ريزي توسعۀ سواد حركتي، ايجاد هماهنگي بين سازمان‌هاي متولي ورزش و همچنين ارزشيابي، افزايش مهارت و انگيزۀ دبيران مي‌تواند پيامدهاي آموزش و توسعۀ سواد حركتي و ايجاد سبك زندگي فعال دانش‌آموزان را حاصل كند.