ارائۀ الگوي كيفي گردشگري هوشمند در صنعت ورزش

مقدمه: فراهم ساختن قابليت دسترسي به اطلاعات جامع گردشگري يكي از چالش‌هاي عمده است. بي‌شك مهم‌ترين عامل شتاب‌دهندۀ گردشگري به‌كارگيري فن‌آوري اطلاعات، دستيابي، ذخيره و بازيابي اطلاعات در نظام توزيع گردشگري است. ازاين‌رو تحقيق حاضر با هدف طراحي الگوي گردشگري هوشمند در صنعت ورزش انجام گرفته است.روش پژوهش: پژوهش حاضر براساس هدف از نوع تحقيقات بنيادي و برحسب گردآوري اطلاعات اكتشافي است. ابزار گردآوري داده‌ها مصاحبۀ عميق نيمه‌ساختاريافته بود. جامعۀ آماري شامل استادان دانشگاهي آشنا با موضوع گردشگري و همچنين مديران اجرايي گردشگري بود و از روش نمونه‌گيري هدفمند با تكنيك گلوله‌برفي استفاده شد. داده‌هاي جمع‌آوري‌شده با استفاده از كدگذاري باز، محوري و انتخابي، تجزيه‌وتحليل شده و الگوي نهايي استخراج گرديد. يافته‌ها: مدل نهايي از مجموع مقولۀ محوري، شرايط علي، بسترها و زمينه‌هاي لازم، متغيرهاي مداخله‌گر، راهبردها و پيامدهاي گردشگري هوشمند براي صنعت ورزش تشكيل شده است. نتيجه‌گيري: استفاده از ابزارهاي ديجيتالي منافع بي‌شماري را براي كسب‌وكارها و فعالان صنعت گردشگري ورزشي به‌دنبال خواهد داشت. از جمله توسعۀ گردشگري در راستاي كاهش اتكا به نفت و خروج از اقتصاد تك‌محصولي. همچنين صنعت گردشگري ورزشي با زنجيرۀ ارزشي منحصربه‌فرد خود از يك طرف با گردشگران متحول‌شدۀ ديجيتالي و از طرف ديگر با فضاهاي اساسي چون مبدأ سفر، مسير سفر، مقصد گردشگري و محيط بيروني آن روبه‌روست.