ارزيابي ميزان اجراي مواد قانوني مرتبط با حوزه سلامت در برنامه ششم توسعه

مقدمه: پژوهش حاضر به ارزيابي ميزان اجراي مواد قانوني مرتبط با حوزه سلامت در برنامه ششم توسعه پرداخت. روش كار: پژوهش تركيبي متوالي در سال ۱۴۰۰ انجام شد. مرحله اول با هدف شناسايي اقدامات در 3 گام بررسي اسناد، فرم گردآوري داده و پالايش داده‌ها با رويكرد تحليل محتواي قراردادي انجام شد. مرحله دوم در 3 گام احصاي شاخص‌ها ازطريق بررسي اسناد و فرم گردآوري داده، اولويت‌بندي از طريق پرسشنامه محقق‌ساخته و درنهايت توافق جمعي و وزن‌دهي با نشست خبرگان از طريق چارچوب بحث انجام شد. در مرحله سوم، پرسشنامه مرحله قبل توسط 3 گروه دستگاه، خبرگان بيروني و خبرگان ناظر تكميل شد. يافته‌ها: براي ارزيابي مواد قانوني، 122 شاخص به تفكيك بندها استفاده شد. ميانگين ميزان پيشرفت احكام از نظر خبرگان ناظر 49درصد، خبرگان بيروني 43درصد و نظر دستگاه با تفاوت زياد 87درصد بود. 3 گروه ارزياب درخصوص 35درصد بندها توافق داشتند. درخصوص موارد مورد اختلاف، حدود 60درصد از 29 بند نظر خبرگان ناظر و خبرگان بيروني مشابه و غالبا دستگاه به خود امتياز بسيار بيشتري داده است. تمركز خبرگان بيروني بيشتر روي شاخص‌هاي نتيجه‌اي و پيامدي بود. حدود 43درصد شاخص‌ها، جزو شاخص‌هاي سند پشتيبان يا شاخص‌هاي كمي داراي مستندات بودند. نتيجه‌گيري: بررسي و ارزيابي پيشرفت برنامه‌‌هاي توسعه با عنايت به كليات و جزئيات، مي‌تواند شامل شاخص‌هاي بسيار جزئي تا كلان باشد كه در مطالعه حاضر مورد توجه قرار گرفت. استفاده از 3 گروه ارزياب، استفاده از منابع مختلف براي احصاي شاخص‌ها، تكيه بر مستندات رسمي ازجمله سند پشتيبان و دستگاه‌هاي ناظر و نيز ارائه ميزان پيشرفت اجراي برنامه به تفكيك بندهاي مواد قانوني از نقاط قوت ديگر اين پژوهش است.