اثربخشي آموزش مهارت‌هاي هيجاني- اجتماعي بر انزواي اجتماعي و آشفتگي روانشناختي با تعديل‌گري سبك‌هاي مقابله‌اي در نوجوانان داراي نشانه‌هاي افسردگي

مقدمه: اختلال افسردگي با پيامدهاي مختلفي مانند آشفتگي روانشناختي و انزواي اجتماعي همراه است كه رفع آن‌ها از اهميت بسزايي برخوردار است. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش مهارت ‌هاي هيجاني- اجتماعي بر آشفتگي روانشناختي و انزواي اجتماعي در نوجوانان داراي نشانه ‌هاي افسردگي با تعديل‌ گري سبك‌ هاي مقابله‌ اي انجام شد. روش: تحقيق حاضر از نوع تحقيقات نيمه آزمايشي با طرح پيش‌ آزمون- پس‌ آزمون با دو گروه آزمايشي بود. جامعه آماري دانش‌ آموزان پسر مبتلا به افسردگي شهرستان بانه با دامنه سني ۱۶- ۱۸ سال، در سال ۱۳۹۹ بودند كه ۳۰ نفر به‌صورت هدفمند و غربالگري براساس نتايج مقياس سبك ‌هاي مقابله ‌اي لازاروس و فولكمن به عنوان نمونه آماري انتخاب و به دو گروه ۱۵ نفري (هيجان‌مدار و مسئله‌دار) تقسيم شدند. پرسشنامه ‌هاي مورد استفاده در اين پژوهش شامل: پرسشنامه افسردگي بك، پرسشنامه افسردگي، اضطراب و استرس و پرسشنامه انزواي اجتماعي بود. براي تحليل داده‌ ها از آزمون تحليل كوواريانس چند متغيره با كمك نرم ‌افزار SPSS نسخه ۲۰ استفاده شد. يافته‌ ها: نتايج نشان داد كه آموزش مهارت ‌هاي هيجاني- اجتماعي بر بهبود آشفتگي روانشناختي و انزواي اجتماعي اثربخش بود. همچنين سبك ‌هاي مقابله ‌اي اثر آموزش مهارت ‌هاي هيجاني- اجتماعي را بر آشفتگي روانشناختي و نشانه‌ هاي انزواي اجتماعي تعديل مي‌ كند (۰/۰۵ P). نتيجه ‌گيري: يافته ‌هاي اين مطالعه نشان داد كه آموزش مهارت ‌هاي هيجاني و اجتماعي به نوجوانان داراي نشانه‌ هاي افسردگي مفيد و باعث كاهش آشفتگي روانشناختي و انزواي اجتماعي مي ‌شود و در اين تغييرات نوع سبك ‌هاي مقابله‌ اي نيز تأثيرگذار بود. پيشنهاد مي ‌شود آموزش مهارت ‌هاي هيجاني- اجتماعي در برنامه درماني نوجوانان مبتلا به افسردگي گنجانده شود.