مقايسه ميزان اضطراب و افسردگي كاركنان طرح اقماري و اسكان در شركت‌هاي مستقر در جزيره خارگ

مقدمه: اضطراب و افسردگي از شايع‏‌ترين مشكلات روانشناختي هستند كه باعث كاهش بهره‌‏وري در كاركنان مي‏‌شوند. هدف: هدف از پژوهش حاضر مقايسه ميزان اضطراب و افسردگي كاركنان طرح اقماري و اسكان در شركت ‌هاي مستقر در جزيره خارگ بود. روش: پژوهش حاضر از نوع علي- مقايسه ‌اي بود. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي كاركنان طرح اقماري و ساكن شركت‏‌هاي مستقر در جزيره خارگ در سال ۱۴۰۰ بود. با روش در دسترس تعداد ۱۰۴ نفر (۵۲ نفر از طرح اقماري و ۵۲ نفر ساكن جزيره) انتخاب شدند. گردآوري داده‌‏ها با پرسشنامه اضطراب-افسردگي-استرس (DASS-۴۲) انجام شد. داده‌‏هاي پژوهش با كمك روش‌‏هاي آمار توصيفي، آزمون پيش‏‌فرض‏‌هاي آمار پارامتريك و آناليز واريانس چند متغيره با نرم‌‏افزار آماري SPSS نسخه ۲۶ تحليل شد. يافته‌ ها: يافته‏‌ها نشان داد كه ميانگين نمرات اضطراب (P=۰/۰۰۰ ،F=۳۱/۳۷ و ۰/۲۳=Eta) و افسردگي (P=۰/۰۰۰ ،F=۲۱/۳۹ و ۰/۱۷=Eta) به‏‌طور معناداري در گروه كاركنان ساكن بيشتر از كاركنان طرح اقماري بوده است و بين دو گروه از نظر آماري تفاوت معناداري وجود دارد. نتيجه ‌گيري: نتايج يافته‌‏ها گوياي آن بود كه كاركنان ساكن در شركت ‌هاي مستقر در جزيره خارگ نسبت به كاركنان طرح اقماري ميزان اضطراب و افسردگي بالاتري را تجربه كرده‌‏اند. در اين راستا به مديران جزيره توصيه مي‏‌شود جهت افزايش بهره‌‏وري نيروي كاري از روانشناسان صنعتي و سازماني جهت افزايش عملكرد رواني كاركنان استفاده نمايند.