آناليز حساسيت پارامترهاي نگهداشت در مدل‌سازي رياضي انتقال آلودگي در رودخانه‌هاي داراي نواحي نگهداشت

فرآيندهاي نگهداشت از مهم‌ترين عوامل مؤثر بر انتقال آلاينده‌ها در رودخانه هستند. معمولاً شناخت و تعيين اهميت نسبي اين فرآيندها با واسنجي پارامتر تبادل با ناحيۀ نگهداشت (α) و نسبت مساحت مقطع عرضي ناحيۀ نگهداشت به رودخانه (AS/A) در مدل‌ نگهداشت موقت (TSM) انجام مي‌گيرد. به علت استفاده از داده‌هاي آزمايش ماده ردياب براي انجام اين پژوهش‌ها، نتايج آن‌ها نمي‌تواند يك تصوير جامع از رفتار مدل ايجاد كند. هدف اصلي اين پژوهش ارائه نتايجي كاربردي در شرايط مختلف بوده تا محققين پيش از واسنجي يا مدل‌سازي در رودخانۀ مورد‌نظر خود، دانش كافي نسبت به اهميت دقت در برآورد و تعيين پارامترها داشته باشند. در اين پژوهش با استفاده روش‌هايي مبتني بر مونت‌كارلو (Monte Carlo) تلاش شده است تا اثر شرايط مختلف انتقال آلاينده در رودخانه با تعريف يك چارچوب در قالب اعداد پكلت (Peclet Number) و دمكوهلر (Damkohler Number) و همچنين مدت‌زمان تزريق آلاينده بر حساسيت پارامترهاي نگهداشت بررسي شود. نتايج حاكي از آن است كه براي اعداد دمكوهلر كمتر از يك، مدل به α حساسيت زيادي از خود نشان مي‌دهد. در مقابل براي محدودۀ [10-1] از اعداد دمكوهلر، در تزريق ناگهاني حساسيت مدل به هر دو پارامتر يكسان مي‌باشد كه با افزايش مدت‌زمان تزريق آلاينده، AS/A بيشترين تأثير را بر نتايج مي‌گذارد. بر خلاف اين دو عامل، عدد پكلت تأثير محسوسي بر حساسيت مدل به هركدام از پارامترها ندارد. با توجه به عدم‌قطعيت پايين نتايج مدل TSM براي اعداد دمكوهلر كمتر از يك، استفاده از مدل ADE باعث كاهش دقت در مدل‌سازي نمي‌شود.