بررسي نظريه حيثيت تقييديه در ارتباط هستي‌شناسانه حق با خلق در حكمت متعاليه و عرفان اسلامي

ارتباط حق با خلق يكي از مهم‌ترين مسائلي است كه در حكمت متعاليه و عرفان اسلامي مطرح شده است. آنچه در ديدگاه حكمت متعاليه و عرفان اسلاني بدان تأكيد شده، آن است كه حقيقت مطلق، تنها ذات مقدس حق‌تعالي است و همه كثرات امكاني، تجليات و شئونات آن حقيقت مطلق هستند. ارتباط حق با خلق داراي تبيين‌ها و تحليل‌هاي دقيقي است كه يكي از راه‌هاي تحليل اين ارتباط از طريق حيثيت تقييديه است كه اين مقاله در پي نماياندن آن است. اين پژوهش با روش توصيفي- تحليلي نگاشته شده و بر آن است كه براساس نظريه حيثيت تقييديه، رويكرد توحيدي به عالم هستي را به‌دنبال داشته باشد و ارتباط حق با خلق را با نگاه حيثيت تقييديه بررسي كند.