بررسي برخي از گزينش‌ها و گزارش‌هاي شاهنامه با محوريت تصحيح و گزارش‌هاي خالقي‌مطلق

از آنجا كه در تصحيح شاهنامه محقق و مُصحِح با نسخ و وجوه فراوان، عناصر اسطوره اي، تاريخي، زباني، گستردگي زماني-مكاني روبرو است، دشواري كار او در تصحيح متن به نسبت ديگر متون دوچندان مي گردد. اصولاً اين دشواريها، لغزشگاه محققان و مصححان اين متن گرانسگ بوده است. در اين پژوهش يكي از معتبرترين طبع هاي شاهنامه يعني تصحيح خالقي مطلق مورد بررسي و تحليل قرار گرفته و به طرح برخي از اين ايرادات اين متن پرداخته شده است. نگارنده با برجسته سازي چند بيت از متن مُصحَح و بررسي برخي از گزينشهاي خالقي مطلق و مقايسه با ديگر وجوه مضبوط در نسخ، اشكالاتي را در زمينه گزينش آشكار و نمودار ساخته است. بي توجهي به سير روايت، معنا، نكات زباني، نكات نسخه شناختي و حضور وجوه غريب باعث شده گزينشهاي سقيمي وارد متن مصحح خالقي مطلق گردد. جدا از بررسي نسخه شناختي، بررسي و تحليل برخي از گزارشهاي خالقي مطلق نيز مورد تحقيق و تدقيق واقع بوده و كاستي ها و كژيهاي آن آشكار گرديده است.