بررسي شبكه هم‌تأليفي نويسندگان مقالات منتشر شده در مجلات علمي ادبيات فارسي

اين پژوهش به بررسي وضعيت پژوهشگران  رشته ادبيات فارسي با رويكرد علم‌سنجي بر اساس مقالات مجلات فارسي حوزه ادبيات فارسي بر اساس فهرست نشريات وزارت علوم مي‌پردازد و تلاش مي‌كند ضمن مشخص كردن ميزان اهميت و تأثيرگذاري هر يك از نويسندگان و مؤسسات پژوهشي در سپهر ادبيات دانشگاهي ايران، امكان ارزيابي سياست‌هاي علمي پيشين كشور را در اين حوزه فراهم آورد. در اين پژوهش، ابتدا روند صعود و نزول تعداد مقالات و الگوهاي هم‌نويسندگي در گذر زمان بررسي ، و محققاني با بيشترين تعداد مقالات تشخيص داده شده‌است. در ادامه، پس از تشكيل شبكه هم‌تأليفي نويسندگان، روابط و اهميت نويسندگان اين حوزه بررسي شده است. مشاهدات حاكي است  تعداد مقالات از دهه هفتاد به‌شدت رشد يافته است. مطابق پژوهش با وجود رشد تعداد مقالات سه‌نفره، هم‌چنان همكاري دو نويسنده در نگارش مقالات، الگوي رايج هم‌تأليفي به شمار مي‌رود. بر اساس نتايج اين پژوهش، قطب علمي دانشگاه تربيت مدرس و پژوهشگاه علوم انساني و قطب علمي دانشگاه اصفهان ،تأثيرگذارترين مراكز پژوهشي در انتشار مقالات علمي رشته ادبيات فارسي ايران هستند.