شماره ركورد
1322989
عنوان مقاله
تحليل وضعيت و اثرات توسعه حملونقل محور (TOD)در مناطق 11 و 12شهر تهران
پديد آورندگان
حسيني ، جلال الدين دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مركزي , رجبي ، آزيتا دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مركزي - گروه جغرافيا و برنامه ريزي شهري , سفاهن ، افشين دانشگاه پيام نور مركز تهران - گروه جغرافيا و برنامه ريزي شهري , رضواني ، علي اصغر دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مركزي - گروه جغرافيا و برنامه ريزي شهري
از صفحه
547
تا صفحه
562
كليدواژه
توسعه حمل و نقل محور , اثرات اقتصادي و اجتماعي , اثرات كالبدي و زيست محيطي , منطقه 11 و 12 , شهر تهران
چكيده فارسي
مقدمه: رشد جمعيت و توسعه شهرها، تبديل آنها به كلان شهرها و مساله مهاجرت، سبب افزايش جمعيت و مشكلات فراوان حمل و نقلي مي شود. از اين رو رويكرد توسعه مبتني بر حمل و نقل محور به عنوان يكي از تكامل يافته ترين ديدگاه هاي توسعه مطرح شد. شهر تهران به عنوان پايتخت كشور ايران، همواره با مشكلات حمل و نقل دست به گريبان است. مناطق 11 و 12 شهر تهران به دليل مركزيت و وجود مراكز مهم تجاري مورد توجه مي باشد؛ اما همواره با مشكلات فراواني ناشي از افزايش تردد خودروهاي شخصي مواجهه است و براي كاهش تبعات آن، به راه اندازي مترو و اتوبوس هاي تندرو اقدام نموده است. هدف: هدف تحقيق حاضر بررسي وضعيت و اثرات توسعه حمل و نقل محور در مناطق 11 و 12 شهر تهران است. روش شناسي تحقيق: روش تحقيق توصيفي –تحليلي و جز تحقيقات كمي است كه براي جمع آوري داده ها، از روش ميداني و ابزار پرسش نامه استفاده شد. جامعه آماري تحقيق را شهروندان و كاربران مترو و اتوبوس تشكيل داده اند كه تعداد 100 نفر به صورت تصادفي پرسشگري شد. روايي پرسش نامه از طريق جامع نخبگان و پايايي آن نيز با ضريب كرونباخ 0.80 تاييد شد. تحليل ها نيز در نرم افزار spss انجام شد. قلمرو جغرافيايي پژوهش: قلمرو جغرافيايي اين پژوهش، مناطق 11 و 12 شهر تهران ميباشد. يافته ها: يافته هاي تحقيق نشان داد كه سه متغير كاربري هاي پيرامون ايستگاه ها، شبكه دسترسي و ارتباطات و همچنين كيفيت فضايي ايستگاه ها در سطح كمتر از 0.05 بوده و ميانگين برابر با 2.53 نيز تاييد مي نمايد كه وضعيت ايستگاه ها در مناطق 11 و 12، نامناسب است. نتيجه آزمون تي نمونه هاي مستقل در سطح كمتر از 0.05 تاييد مي نمايد كه منطقه 12 ، نسبت به منطقه 11 در شرايط مناسب تري قرار دارد. همچنين نتيجه نشان مي دهد كه اثرات كالبدي، اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي حمل و نقل و بهره برداري از ايستگاه ها در مناطق 11 و 12، در سطح كمتر از 0.05 معنادار بوده و جهت اثرات نيز مثبت و متوسط ارزيابي شده است. اختلاف ميانگين برابر با 0.050 تاييد مي نمايد كه منطقه 11 نسبت به منطقه 12، اثرات كالبدي، اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي بيشتري را پذيرفته است. مدل رگرسيون نيز نشان داد كه در سطح كمتر از 0.05، بيشترين تاثيرگذاري در توسعه حمل و نقل محور، مربوط به متغير كيفيت فضايي ايستگاه ها با ضريب 0.327 بوده است. نتايج: به طوركلي نتايج حاصل از اي تحقيق نشان ميدهد كه توسعه حمل و نقل محور TOD تأثيرات مثبت و منفي متعددي در شاخص هايي نظير قيمت زمي از نظر اقتصادي، اختلاط كاربري ها، دسترسي و تراكم از نظر كالبدي، امنيت و حضورپذيري از نظر اجتماعي و آلودگي صنوتي و هنوا از نظير زيست محيطي در محدوده پيرامون ايستگاه هاي مطالعاتي به همراه داشته است.
عنوان نشريه
مطالعات برنامه ريزي سكونتگاه هاي انساني
عنوان نشريه
مطالعات برنامه ريزي سكونتگاه هاي انساني
لينک به اين مدرک