اثر برخي منابع آنتي‌اكسيداني بر كاهش مسموميت سالينومايسين در جوجه‌هاي تخم‌گذار

جهت بررسي اثر چند منبع آنتي اكسيداني بر كاهش مسموميت سالينومايسيني، از 400 قطعه جوجه هايلاين 36w يك روزه در قالب طرح كاملاً تصادفي با پنج تيمار و چهار تكرار، در يك دوره 35 روزه استفاده شد. تيمارهاي آزمايشي عبارت بودند از: 1) جيره شاهد، 2) جيره شاهد منفي حاوي 0.05 درصد سالينومايسن سديم، 3) جيره شاهد منفي + پودر سير (g/kg15)، 4) جيره شاهد منفي + ويتامين E (g/kg2) + سلنيوم (mg/kg450)، و 5) جيره شاهد منفي + مكمل رويمتيونين (mg/kg160). افزايش وزن، مصرف خوراك و يكنواختي وزن به صورت هفتگي اندازه گيري شد. جهت بررسي ميزان آنزيم هاي آنتي اكسيداني، آنزيم هاي كبدي، الكتروليت ها و ميزان مالون دي آلدئيد (MDA)، در پايان دوره خون گيري انجام شد. نتايج نشان داد كه سالينومايسين فعاليت آنزيم هاي كبدي و MDA سرم خون (ALP، ALT، AST و MDA به ترتيب 65.5±545.17، 1.83±35.20، 16.40±378.75 و 0.98±18.93) را نسبت به تيمار شاهد (به ترتيب 7.15±420.33، 1.22±28.60، 37.05±293.75 و 0.38±14.88) افزايش و ميزان آنزيم هاي آنتي اكسيداني سرم (SOD، GPx و CAT در گروه شاهد به ترتيب 7.55±170.5، 3.16±215.0 و 2.65±314.5، و در گروه شاهد منفي به ترتيب 11.29±134.75، 12.58±193.75 و 10.34±281.75) را كاهش داد (0.05P )، ولي افزودن ويتامين E و سلنيوم به جيره سبب رفع آثار منفي سالينومايسين بر اين فراسنجه ها شد (0.05P ). سالينومايسين سبب كاهش سطح كلر و افزايش سطح پتاسيم سرم خون نسبت به گروه شاهد شد (0.05P ) و تنها استفاده توام از ويتامين E و سلنيوم اين اثر را رفع نمود (0.05P ). نتايج پژوهش حاضر نشان مي دهد استفاده از ويتامين E همراه با سلنيوم در جيره مي تواند سبب كاهش عوارض احتمالي سالينومايسين در نيمچه هاي تخم گذار شود.