اعتياد به اينترنت و مهارت‌هاي ارتباطي دانشجويان: كاربردي از تئوري حمايت اجتماعي

پيش‌زمينه و هدف: اينترنت چنان فراگير شده است كه اكثر مهارت‌هاي زندگي ازجمله مهارت‌هاي ارتباطي را تحت تأثير قرار داده است. دانشجويان به لحاظ دسترسي آسان و روزانه به اينترنت كه به دنبال گسترش شبكه ارتباطي خود هستند يك گروه آسيب‌پذير جامعه ازلحاظ اعتياد به اينترنت هستند. پژوهش حاضر باهدف بررسي رابطه بين اعتياد به اينترنت و مهارت‌هاي ارتباطي دانشجويان بر اساس تئوري حمايت اجتماعي صورت گرفت. مواد و روش‌ها: در مطالعه توصيفي حاضر، 323 دانشجو از خوابگاه‌هاي مختلف دانشگاه علوم پزشكي همدان به‌طور تصادفي وارد مطالعه شدند. ابزار مورداستفاده شامل پرسشنامه استاندارد مهارت‌هاي ارتباطي بارتون، پرسشنامه حمايت اجتماعي شربورن و استوارت و پرسشنامه اعتياد به اينترنت يانگ بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS تجزيه‌وتحليل شدند و آزمون‌هاي ضريب همبستگي و رگرسيون خطي انجام گرفتند. يافته‌ها: ميانگين (± انحراف معيار) براي نمرات اعتياد به اينترنت (17.71±) 47.48، براي حمايت اجتماعي (21.79±) 101.96، براي شبكه اجتماعي (2.34±) 12.50 و براي مهارت‌هاي ارتباطي (7.63±) 57.43 بود. بين ميزان اعتياد به اينترنت و مهارت‌هاي ارتباطي رابطه معكوس و معناداري (P=0.001، r=-0.189) وجود داشت. بر اساس مدل رگرسيون خطي، با افزايش يك نمره مهارت ارتباطي ميزان اعتياد به اينترنت به‌طور متوسط 0.38 كاهش يافت. بحث و نتيجه‌گيري: با توجه به رابطه معكوس بين اعتياد به اينترنت و مهارت‌هاي ارتباطي در دانشجويان، برنامه‌ريزي و طراحي مداخلات آموزشي – حمايتي در راستاي استفاده صحيح از اينترنت موجب جلوگيري از اعتياد به اينترنت و بهبود مهارت‌هاي ارتباطي در جهت استفاده از شبكه‌هاي اجتماعي مؤثر خواهد شد.