تدوين سناريوهاي اندركنش جغرافيايي در زيرساخت‏هاي حياتي حين مخاطرات شهري در اهواز

در سال‌هاي اخير، سيستم‌هاي زيرساختي، به دليل افزايش بلاياي طبيعي يا انسان‌ساز و به دليل وابستگي‌هاي داخلي و خارجي بين اجزاي سيستم، غالباً دچار اختلال شده‌اند. وابستگي‌هاي متقابل زيرساختي ممكن است آسيب‌پذيري بيشتري ايجاد كند و باعث خرابي‌هاي آبشاري شود. هدف كلي پژوهش حاضر تدوين سناريوهاي اندركنش جغرافيايي زيرساخت‌هاي حياتي حين مخاطرات شهري در اهواز بود. اين پژوهش به لحاظ هدف توسعه‏اي‌ـ كاربردي و از نظر روش‏شناسي توصيفي‌ـ تحليلي مبتني بر مطالعات و بررسي‏هاي ميداني‌ـ اسنادي است. شاخص‏هاي پژوهش بر اساس تلفيق نتايج آراي خبرگان و سوابق موجود استخراج و ارتباط‌سنجي شد. براي سناريونگاري بعد از شناسايي متغيرها، ابتدا عوامل كليدي مؤثر بر موضوع مشخص و سپس براي هر يك از متغيرها وضعيت‌هاي مختلفي تعريف شد. شناسايي نيروهاي پيشران و مؤثر در اندركنش زيرساخت‏هاي شهر اهواز با استفاده از مدل‌هايي نظير «تحليل اثرهاي متقاطع» و نرم‌افزار «ميك‌مك» انجام شد. جهت شناسايي و تحليل و گزينش سناريوهاي منتخب از تحليل بالانس اثرهاي متقابل در نرم‏افزار سناريوويزارد استفاده شد. بررسي صفحۀ سناريو در نرم‏افزار سناريوويزارد نيز نشان مي‏دهد از مجموع 80 وضعيت موجود پيشران‏هاي اندركنش مكاني زيرساخت‏هاي حياتي تعداد 26 حالت (32.5 درصد) وضعيت مطلوب، تعداد 29 حالت (36.25 درصد) وضعيت ايستا، تعداد 25 حالت (31.25 درصد) وضعيت بحراني دارند.