نماد رنگ در توصيف صحنه‌ها و احساسات در داستان‌هاي كوتاه وولفگانگ بورشِرت

وولفگانگ بورشِرت از نامدارترين نويسنده‌هاي دوره ادبيات پس از جنگ آلمان در آثار خود در كنار ساختارهاي زباني و سَبكي، از آرايه‌هاي ادبي و نمادهاي متعدد از جمله رنگ‌ها استفاده مي‌كرد. بورشِرت به شكلي استادانه در داستان‌هاي كوتاه خود رنگ‌ها را براي توصيف طبيعت، صحنه‌هاي جنگ، بيان احساس‌ها و وضعيت روحي و رواني شخصيت‌ها بكار مي‌‌برد. در نمونههاي تحليل شده از سه داستان كه رنگ‌ها در آن‌ها نقشي كليدي و بسيار شاخص دارند، در كنار ويژگي‌هاي عمومي، با توجه به جنبه‌هاي نمادين آن‌ها در ادبيات آلماني نيز بررسي شده‌اند. نتيجه اين بررسي نشاندهنده دقت و ظرافت بورشِرت در كاربرد استفاده و توصيف رنگ‌ها متناسب با محتواي متن و تاثير آن بر خواننده است، كه حس شخصيت‌ها و فضاي داستان را با تحليل ويژگي‌هاي رنگ‌ها از ديدگاه نمادشناسي به خوبي دريافت مي‌كند.