رابطۀ بين ملاك‌هاي همسرگزيني با احساس مثبت به همسر: نقش ميانجي احساس انسجام و انعطاف‌پذيري خانواده

انتخاب همسر مناسب اساسي ترين تصميمي است كه بر همه ابعاد زندگي تأثير مي‌گذارد. با توجه به اهميت ازدواج و قوام و استحكام خانواده، پژوهش حاضر به‌منظور بررسي رابطه‌ بين ملاك‌هاي همسرگزيني و احساس مثبت به همسر با نقش ميانجي احساس انسجام و انعطاف‌پذيري خانواده  انجام شده است. نوع تحقيق كاربردي، روش استفاده‌شده توصيفي و تحليلي از نوع همبستگي بود. همۀ معلمان شهرستان زاهدان جامعه آماري تحقيق را تشكيل دادند. حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران 258 نفر برآورد شد و با روش خوشه اي چندمرحله اي انجام شد. براي گردآوري داده ها از روش تكميل پرسشنامه اولويت بخشي ملاك‌هاي همسرگزيني، احساس مثبت به همسر و احساس انسجام و انعطاف‌پذيري خانواده استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها و آزمون فرضيه‌ها از تحليل عاملي و مدل سازي معادلات ساختاري استفاده شد. يافته هاي تحقيق نشان داد كه انسجام خانواده با ضريب 0.241 و انعطاف پذيري خانواده با ضريب 0.203، نقش ميانجيگري را در بين ملاك‌هاي همسرگزيني و احساس مثبت به همسر ايفا مي كنند (p 0/05). ازآنجا كه ضرايب پيش‌بيني كننده بيشتر از 0.5 هستند، مدل از قدرت پيش‌بيني بسياري برخوردار است؛ بنابراين نتايج تحليل همبستگي رابطه مثبت و معنادار ميان شاخص هاي ملاك‌هاي همسرگزيني و احساس مثبت به همسر را با نقش ميانجي احساس انسجام و انعطاف‌پذيري خانواده تأييد مي ‌كند.