تعيين‌كننده‌هاي اجتماعي-اقتصادي مؤثر بر رفتاردرماني در مبتلايان به سرطان

يكي از علل افزايش مرگ و مير در بيماران مبتلا به سرطان، تبعيت نكردن از دستورالعمل‌هاي درماني است. تحقيقات بسيار اندكي در ايران به مسئله رفتاردرماني اين بيماران پرداخته‌اند. اين مطالعه به‌دنبال فهم تعيين‌كننده‌هاي اجتماعي-اقتصادي مؤثر بر پذيرندگي درمان است. مطالعه با روش كيفي و با استفاده از مصاحبه‌هاي روايتي گردآوري انجام شد و با اصول گرندد تئوري و كدگذاري سه مرحله‌اي تحليل شد. بيست و يك بيمار مبتلا به سرطان پستان كه به‌صورت هدفمند و با شيوه نمونه‌گيري گلوله‌برفي انتخاب شده بودند، نمونه آماري مطالعه را تشكيل دادند. پس از مصاحبه عميق و كدگذاري چندمرحله‌اي، 36 كد باز در 13 كد محوري تجميع شد و كد گزينشي مفهوم «ساختار محدودكننده تجاري‌شده» به دست آمد. نتايج تحقيق نشان داد، پذيرندگي كامل درمان در بيماران با تشخيص زودهنگام وجود داشت. تشخيص ديرهنگام بيماري به‌دليل متاستاز و سرعت پيشرفت بيماري، بيمار را با شرايط ساختاري روبرو كرده است كه اثر بازدارندگي بر پذيرش درمان داشت. مطابق با نتايج، مجموعه‌اي از شرايط اجتماعي و اقتصادي در تعامل با شرايط مربوط به سيستم درماني، تعيين‌كننده رفتارهاي درماني زنان مبتلا به سرطان پستان است.