تاثير فراشناخت درماني بر افسردگي و رشد پس از سانحه بيماران تحت همودياليز

مقدمه: دياليز فرايندي تنش زا و استرس آور است و سبب بروز افسردگي در بيش از نيمي از بيماران تحت دياليز مي‌شود. مطالعه حاضر با هدف تعيين تاثير فراشناخت درماني بر افسردگي و رشد پس از سانحه بيماران تحت همودياليز انجام گرفته است. روش كار: پژوهش حاضر از نوع كار آزمايي باليني با پيش آزمون و پس آزمون و دوره پيگيري سه ماهه بود. در اين مطالعه تعداد 36 بيمار تحت همودياليز مراجعه كننده به بيمارستان امام علي (ع) و شهيد رجايي شهر كرج سال 1399، به صورت نمونه گيري در دسترس و تصادفي گمارده شدند. براي گروه مداخله (18 نفر) درمان فراشناختي 8 جلسه 60 دقيقه اي، بصورت انفرادي و چهره به چهره در بخش دياليز بيمارستان‌هاي مورد مطالعه برگزار گرديد. براي جمع آوري داده ها در اين مطالعه از سياهه افسردگي بك و سياهه رشد پس از سانحه استفاده شد. سپس داده ها با استفاده از روش آناليز كوواريانس در نرم افزار . spssبا نسخه 23 و سطح معني داري كمتر از 0/05 تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: نتايج تحليل كوواريانس تك متغيري نشان داد كه تفاوت‌هاي معني داري بين گروه مداخله و كنترل در مراحل پس آزمون و پيگيري وجود دارد ((p 0.001) درگروه مداخله از لحاظ كاهش علايم افسردگي (342.17 =F) و رشد پس از سانحه (267.44 =F) در مرحله‌ي پس آزمون، تفاوت‌هاي معني دار آماري مشاهده شد كه اين تفاوت‌ها در گروه كنترل مشاهده نشد. نتيجه گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه فراشناخت درماني با بهره گيري از فنوني همچون به تعويق انداختن نگراني، چالش با باورهاي مربوط به خطر و متوقف كردن مهار رفتارهاي اجتنابي، داراي كارآيي باليني مناسبي در جهت بهبود علائم افسردگي و رشد پس از سانحه در بيماران تحت همو دياليز به شمار مي‌رود. درضمن انجام مطالعات وسيع‌تر فراشناخت درماني به عنوان يك روش مداخله اي مؤثر براي بهبود افسردگي و رشد پس از سانحه بيماران تحت همو‌دياليز پيشنهاد مي شود.