تاثير پيش تيمار‌ گلوتامات سديم بر خصوصيات فيزيكي شيميايي و تركيبات زيست فعال گندم جوانه زده

هدف اين تحقيق بررسي تاثير افزودن گلوتامات سديم به عنوان سوبسترا بر ميزان توليد گاما آمينوبوتيريك اسيد در طي جوانه­ زني دانه گندم بود. براي اين منظور دانه هاي گندم رقم الوند با مقادير مختلف گلوتامات سديم (mg kg-1  150 و 100، 50، 0) در طي h 72 جوانه زني تيمار شد. ويژگي هاي فيزيكي (مانند وزن دانه جوانه زده، تعداد دانه جوانه زده و طول جوانه) و نيز مقادر تركيبات زيست فعال (مانند گاما آمينوبوتيريك اسيد، فلاونوئيد كل، فنول كل و فعاليت روبش راديكال هاي آزاد DPPH) در بازهاي زماني h 24، 48 و 72 اندازه گيري شد. نتايج نشان داد با افزايش غلظت گلوتامات سديم و زمان جوانه زني، وزن دانه جوانه زده و تعداد دانه جوانه زده افزايش يافت. همچنين با گذشت زمان مقدار فلاونوئيد كل در همه نمونه ها كاهش يافت و افزايش گلوتاميك اسيد نيز تاثير معني داري بر مقدار آن نداشت. بيشترين مقدار فنول كل، گاما آمينوبوتيريك اسيد و ظرفيت آنتي اكسيداني در نمونه تيمار شده mg kg-1 150 در روز اول جوانه زني به ترتيب برابر با μg GAE g-1  4589، mg 100 g-1 303 و 57% مشاهده شد. در همه تيمارها در طي زمان جوانه زني مقدار اين تركيبات تغيير معني داري نداشت (0/05 p). در نهايت نتيجه گيري شد كه زمان جوانه زني 24 ساعت و مقدار mg kg-1 150 گلوتامات سديم مناسب ترين تيمار براي افزايش بيوسنتز گاماآمينوبوتريك اسيد در دانه گندم جوانه زده بود.