تحليل تجربۀ زيستۀ دبيران ورزش از بي‌عدالتي در ورزش مدارس مناطق محروم

تحقيق حاضر ازجمله تحقيقات كيفي است كه به‌صورت ميداني اجرا شده است. روش كيفي مورد استفاده در تحقيق حاضر از نوع پديدارشناسي بود. مشاركت‌كنندگان در اين پژوهش شاملِ معلمان ورزش در مناطق محروم بودند. براي اجراي كار از روش نمونه‌گيري هدفمند و با رويكرد نمونه‌گيري همگون و درعين‌حال با رعايت حداكثر تنوع نمونه‌گيري استفاده شد. نمونه‌گيري تا رسيدن به اشباع نظري شكل گرفت. درنهايت تعداد 15 مصاحبه در اين خصوص انجام شد. ابزار گردآوري اطلاعات در تحقيق حاضر مصاحبۀ نيمه‌ساختاريافته بود. به‌منظور تجزيه‌وتحليل داده‌ها از تحليل موضوعي استفاده شد. بر اساس نتايج، 5 عامل جسمي، رواني، تربيتي، آموزشي و ورزشي در بي‌عدالتي در ورزش مدارس مناطق محروم تأثيرگذار است. به مديرانِ فعال در اين زمينه پيشنهاد مي‌شود با رفع مشكلات پيشِ روي ورزش مدارس در مناطق محروم ازجمله اختصاص بودجۀ بيشتر، نيروي انساني باانگيزه‌تر و امكانات بيشتر شرايط شركت دانش‌آموزان اين مناطق را در فعاليت‌هاي ورزشي بيشتر كنند.