بررسي تأثير روش‌هاي بودجه‌بندي بر تخصيص بهينه منابع

بودجه نمايانگر برنامه‌ها و فعاليت‌هاي دولت بوده و نقش حياتي در توسعه اقتصاد ملي ايفا مي‌كند. بودجه‌بندي ابزاري راهبردي جهت اعمال وظايف دولت در اقتصاد است كه مي‌تواند زمينه دولت شايسته و پاسخ‌گو را فراهم نموده و مشاركت مردم را برانگيزد. دولت‌ها در تلاش هستند كه از طريق بودجه‌بندي بهينه، منابع را به‌صورت بهينه تخصيص دهند و از نابرابري‌ها بكاهند. هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير به‌‌كارگيري روش‌هاي بودجه‌بندي بر تخصيص بهينه منابع در بخش عمومي است. دوره زماني پژوهش به صورت مقطعي و دو سال 1392 و 1395 مي‌باشد. جامعه آماري پژوهش حاضر را كليه دستگاه­هاي اجرائي كه به نحوي از بودجه عمومي دولت استفاده مي­كنند، تشكيل مي­دهند. داده‌هاي مورد نياز پژوهش از طريق سالنامه­هاي آماري منتشره سازمان برنامه و بودجه، داده­هاي منتشر شده مركز آمار و هم­چنين پرسشنامه جمع‌آوري و به وسيله مدل برنامه‌ريزي آرماني و نرم‌افزار آماريGAMZ  پردازش شده و تخصيص بهينه منابع بدست آمده است. نتايج حاصل از آزمون فرضيه پژوهش بيانگر اين است، كه بودجه‌بندي عملياتي در مقايسه با بودجه‌بندي برنامه‌اي باعث تخصيص بهينه‌تر منابع نگرديده است.