شناسايي عوامل مؤثر بر خشونت محل كار پرستاران آنكولوژي: مطالعه كيفي

مقدمه: خشونت محل كار عليه پرستاران يك مشكل مداوم و گسترده در سراسر جهان است. شيوع بالاي خشونت محل كار عليه پرستاران به دليل تماس خيلي نزديك آنان با بيماران و خانواده آنان مي‌باشد. هدف از اين مطالعه تبيين تجربيات پرستاران بخش سرطان از خشونت محل كار مي‌باشد. روش كار: در اين مطالعه تحليل محتواي كيفي، بر اساس نمونه‌گيري مبتني بر هدف، با 23 پرستار در بخش انكولوژي دو مركز آموزشي درماني، مصاحبه‌هاي نيمه ساختاريافته انفرادي به عمل آمد. مصاحبه‌ها ضبط و دست‌نويس، كدگذاري، طبقه‌بندي و مطابق رويكرد «تحليل محتواي گرانهيم و لوندمن» مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت. براي استحكام مطالعه از معيارهاي پيشنهادي گوبا و لينكلن استفاده شد. يافته ها: پس از تحليل داده‌ها دو مضمون اصلي با عنوان «تلاش براي حل تعارضات» با دو مضمون فرعي «رفتارهاي خصمانه، مهار تعارضات» و «عدم تعادل بين عرضه و تقاضا» با دو مضمون فرعي «تقاضاي مراقبت ويژه و عرضه مراقبت وظيفه مدار» استخراج شد. نتيجه گيري: يافته‌هاي اين پژوهش نشان داد پرستاران بخش انكولوژي بيشتر در معرض خشونت كلامي مي‌باشند. بر اساس يافته‌هاي پژوهش، پيشنهاد مي‌شود از پرستاران علاقه‌مند و با ويژگي اخلاقي مناسب با شرايط بيماران، براي پرستاري در اين بخش‌ها به‌كارگيري شود. آموزش مهارت‌هاي ارتباطاتي و مديريت خشم نيز براي پرستاران اين بخش اهميت ويژه‌اي دارد.