رابطه اعتياد به فضاي مجازي و مشكلات خوردن با نقش تعديلي خود دلسوزي

مقدمه: اين پژوهش به‌منظور بررسي رابطه بين اعتياد به فضاي مجازي و مشكلات خوردن با نقش تعديلي خود دلسوزي در دانش‌آموزان دختر انجام شده است.  روش: روش اين پژوهش از نوع همبستگي مي‌باشد. جامعه آماري اين پژوهش دانش‌آموزان دختر مقطع يازدهم و دوازدهم متوسطه شهرستان نوشهر مي‌باشند كه از بين آن‌ها 148 نفر با استفاده از جدول كرجسي و مورگان به روش خوشه‌اي انتخاب شدند و پرسشنامه‌هاي مقياس خوردن اجباري كاگان و اسكويرس، پرسشنامه اعتياد به شبكه‌هاي اجتماعي مبتني بر موبايل و فرم كوتاه‌مدت مقياس خود دلسوزي رائس و همكاران را تكميل نمودند. از شاخص‌هاي توصيفي مانند ميانگين و انحراف استاندارد براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها و از تحليل مسير براي آزمون فرضيه‌ها استفاده ‌شد. يافته‌ها: نتايج آماري نشان داده است اثر غيرمستقيم مشكلات خوردن به‌واسطه اعتياد به فضاي مجازي معني‌دار است، همچنين اثر غيرمستقيم مشكلات خوردن به‌واسطه خود دلسوزي مثبت و منفي نيز معني‌دار است. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج، خود دلسوزي در رابطه بين اعتياد به فضاي مجازي و مشكلات خوردن نقش تعديل‌كنندگي دارد.