بررسي صورت آوايي واژه هاي جمع مختوم به همخوان در گويش قايني بر پايۀ نظريۀ بهينگي لايه اي

نشانۀ جمع در گويش قايني در اسم‌هاي مختوم به همخوان به ‌صورت [-u] بازنماييِ آوايي دارد. صورت زيرساختي نشانۀ جمع در قايني فارسي بر خلاف فارسي معيار كه /-hA» يا «ان/ -An» بوده، فقط پسوند /-An/است. اين صورت زيرساختي تحت تأثير دو فرايند واجي افراشتگي پيش‌خيشومي و حذف /n/ پاياني به‌ صورت روساختي [-u] تغيير مي‌كند كه نمونه‌اي از تعامل تيرۀ عكس زمينه‌برچين به شمار مي‌آيد. در مواردي‌ كه واژه يا تكواژي به اسم جمع افزوده شود، /n/ نشانۀ جمع با وجودِ فراهم‌بودن شرايط آن، حذف نمي‌شود. اين عدم حذف /n/ پاياني پيامد تعامل فرايندهاي حذف همخوان /n/ پاياني و حذف كسرۀ اضافۀ /e/ است كه نوعي تعامل عكس زمينه‌چين به شمار مي‌آيد. هدف اين پژوهش، توجيه اين تعامل‌هاي تيره در چارچوب نظريۀ بهينگي است. ولي از آن جاكه رويكرد بهينگي موازي از عهدۀ تبيين اين تعامل‌هاي تيره بر نمي‌آيد، از رويكرد بهينگي لايه‌اي بهره جسته‌ايم.